Hoofdtekst
D’r was es ’n landloper. ’t Is gebeurd ien Herveld. Dor wonde toe grötvoader en grötmoeder. Mar mien moeder het ’t duk verteld. Die landloper had ’n stukske grond gekrege van ’n boer, Taats van Ameronge. Doar had ie ’n hol ien gemak. Mee strooi d’r ien. Dor sliep ie ien. Hé’j ging wa schooie en stèle vur de kos. En snachs ging ie er wel op uut um te werwolve. Hé’j deej dan ’n vel um en makte, da ze ’m nie koste kenne. Dan ging ie d’r op uut. Hé’j sprong de minse op te rug. En noom ze ’t horloge af of de portemenee. ’t Was ’n bar grote sterke kjel. De minse dörfden ’r niks van te zegge. Ze ware te bang. Mar bé’j ons is ’t ’m nie goed gegoan. D’r mos ’n koe kalve. Ze liep achter den diek ien de wei. Mien voader en zijn bruur, Ome Willem, moste bé’j de koe blieve. Ze hadde de kruiwage en ’n zak meegenome. Toe ’t kalf er was, deje ze ’t ien de zak en leien ’t op de kruiwage. Toe zoue ze nor huus goan. Grötvoader en grötmoeder ware thuus. Grotvoader hörde wat. D’r liep iemand achter ’t huus. Die had zeker gezien, dat de jonges nie thuus ware. Grotvoader had wa gezien. Hé’j vertrouwde ’t zaakje nie. D’r stonne twee bome bé’j ’t huus. Grötvoader ging achter den éne stoan. Dor kwam iemand achter ’t huus uut. Hé’j had ’n schoapevel um. Hé’j was nie te kenne. Grötvoader had ’m wel ien de goate. En hé’j zej ien zien eige: “Ik zal ’m wel kriege”. Hé’j had ’n mes ien de schei van de boks. Hé’j trok ’t eruut en schreef mee ’t mes de kjel over de rug. En toen bleek ’t wel, wie ’t was. De kjel dörfde grötvoader nie on. Hé’j was bang vör ’t mes. En hé’j ging er van deur. Nor zien hol.
Toe voader en ome Willem thuus kwame, vertelde grötvoader alles. En toe ging ie nor de plesie. Die pakte de kjel op. En brochten nor de kas. Hoe lang ie gezète het, weet ik nie.
Toe voader en ome Willem thuus kwame, vertelde grötvoader alles. En toe ging ie nor de plesie. Die pakte de kjel op. En brochten nor de kas. Hoe lang ie gezète het, weet ik nie.
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.   
Beschrijving
's Nachts vermomt man zich als weerwolf om onherkenbaar te zijn bij diefstal. Als iemand een mes over de rug van de weerwolf haalt wordt ontdekt wie het is.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Naam Overig in Tekst
Taats van Amerongen   
Willem   
Naam Locatie in Tekst
Herveld   
Plaats van Handelen
Herveld   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
