Hoofdtekst
’t Was op ’n hèrsoavend. Den hond blökte. D’r was iemand bé’j ons achter op ’t laand. Mien voader ging er hen. Mee den hond. En hé’j zèj: “Pak ’m mar”. Den hond sprong op de kjel. Hé’j had ’n jas over de kop. ’t Was den burman, die ’n poar zakke èrappele wou stele. Voader zèj: “Zo zo, zie gé’j da”. Mar de mins kèrmde zo verschrikkelijk, dat ie ’t zo èrm had en zo. Toe zèj voader: “Schud um die zakke. Ge kun erappele kriege mar ge meug ze nie stèle. En nou kom gé’j mèrge de erappele ophoale. Overdag. En as ge ’t nie doet, go ’k nor de plisie. Dan gèf ik ou on”.
Beschrijving
Dief die ontdekt wordt bij het stelen van aardappelen mag de volgende dag aardappelen als geschenk komen halen.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21