GENDT338

Toe ’k nog zo’n kleine jong was en we duk bé’j de graves ware, miek moeder ons wel es bang metten boekjel. Ze zèj dan: “Aj te kort on de kant van de graaf kom, kumten boekjel met ’n langen hoak en die trekt ou d’r ien”. Da wier natuurlijk gezeid um ou bé’j de sloot weg te houe, omdat ’r gevoar was vur verdrinke. ’t Zelfde zèje ze, as ge te diep over de putraand ging hange. Dan zou den boekjel ien de put ou d’r ien kunne trekke. Hé’j wier ok gebruukt as ge ondeugend was of aj soaves nie nor bed wou. Moeder zei dan: “Pas op, of ik zal de boekjel roepe”. Die was dan al korterbé’j gekomme. Want moeder zèj dan: “Hé’j zit al mette puthoak achter de put”.

TM 3402 - De kinderschrik    TM 3402 - De kinderschrik   

Kinderschrik om kinderen weg te houden van water en als ze niet willen gehoorzamen.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

2013-03-01 14:46:21