GENDT342

Vroeger wier d’r bé’j ’n brullof wel geschote. Met ’n gewèr en ok wel met ’n kattekop*. Da ware vreugde schote. ’t Gebeurde met los kruut. Met ’n kattekop was ’t toch wel es gevoarlijk. Ien Doornenburg was ’n brullof en d’r zou mette kattekop geschote worre. Dizze keer liep ’t slech af. D’r kreeg iemand ’n schot kruut ien ’n been. Hé’j had ’n knap grote wond. En verschrikkelijke pien. Ze zoue ’m de zok uuttrekke. Mar de man kon ’t nie houe van de pien. Toe wier Gert van Als gehold. Die kos wa! Hé’j kwam bé’j de man en hiel ’m drek bé’j ’n haand vas. Toe was de pien weg. Ze konne toe de zok uuttrekke. Mar liet Van Als de haand los, dan kwam de pien drek wer terug. Ze zien ’r met nor den dokter gegoan. En ’t is wer in orde gekomme.

* Een kattekop is een soort kleine mortier, vaak van eigen maaksel, waarin kruit werd gebruikt, dat met ’n lont werd aangestoken. Bij heel biezondere gelegenheden gebeurt ’t thans nog wel eens.

TM 3102 - Belezer geneest mens of dier    TM 3102 - Belezer geneest mens of dier   

Pijn door schot kruit in been verdwijnt zolang bespreker hand van gewonde vasthoudt.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Gert van Als    Gert van Als   

Doornenburg    Doornenburg   

Doornenburg    Doornenburg   

L076p    L076p   

2013-03-01 14:46:21