Hoofdtekst
We wonde vroeger ien Haldere. Bé’j ons ien de burt gieng iemand dood. ’t Was nog de gewoonte, da dan de minsen uut de burt vur de begreffenis zörgde. D’r mossen ’n man of ach zien vur ’t drage van de kis. En volges de ouwe gewoonte zoue die allemol ’n zwarte hoge hoed op hemme. Een van de burluj ston bekend as ’n sort ziener. Hé’j kos al veuraf zien, hoe iets lotter zou gebeure. En hé’j zei tegen één van de dragers: “Mèr bé’j de begreffenis zul gé’j alleen ’n pet drage”. “Nee”, zei den burman, “ik zet den hogen hoed op net zo goed as de aandere. Ik het er en, en die zal ok gebruke ok”. “Nee”, zei de ziener: “Ik heb ’t vannach duidelek gezien. Gé’j alleen zul bé’j de dragers lope med’n pet op”. Mar den burman zei: “Nee, gin sprake van. Ik het thuus ’n hogen hoed en die zet ik op”. Mar op de begreffenis was ’t aanders. Die ene burman had wel de pet op. Hé’j had smèrs thuus alles afgezoch nor den hogen hoed. Mar hé’j kos ’m nie viende. En nog op ’t leste nipperke was ie toch mar gegoan...met de pet op. Die ziener had ’t wel goed gezien.
Onderwerp
SINSAG 0489 - Das zweite Gesicht   
Beschrijving
Voorspelling dat één van de kistdragers een pet zal dragen komt uit.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Naam Locatie in Tekst
Haalderen   
Haldere   
Plaats van Handelen
Haalderen   
Kloekenummer in tekst
L069a   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
