Hoofdtekst
Op ’n plek kwame nou en dan ouwe wieve bé’j mekoar. Eén van die vrouwe gieng dan wel es weg um te gon hekse. Ze smèrde d’r eige dan ien med’n zalf of zoiets, uut ’n döske. Dan zei ze:
Utemetuut, de schorsten uut
Over heggen en struuk.
En dan kos ze hekse. Ze gieng op ’n bessemsteel de schorsten uut. En wa ze dan vorders deej, wiste ze niet. Eén van de aandere ouwe wieve had gezien, wa ze deej mè de zalf en gehörd wa ze d’r bé’j zei. Mar ze had één woord nie goed verstoan. En ze zei:
Utemetuut, de schorsten uut
Dur heggen en struuk.
Toe ze wer thuus kwam, zag ze d’r uut! Bar! De klere ware gescheurd en handen en voete en gezich zate vol schramme. In plats van: “Over heggen en struuk” had ze gezeid: “Dur heggen en struuk”. En doar was ze ok dur gegoan. Da koj wel zien!
Utemetuut, de schorsten uut
Over heggen en struuk.
En dan kos ze hekse. Ze gieng op ’n bessemsteel de schorsten uut. En wa ze dan vorders deej, wiste ze niet. Eén van de aandere ouwe wieve had gezien, wa ze deej mè de zalf en gehörd wa ze d’r bé’j zei. Mar ze had één woord nie goed verstoan. En ze zei:
Utemetuut, de schorsten uut
Dur heggen en struuk.
Toe ze wer thuus kwam, zag ze d’r uut! Bar! De klere ware gescheurd en handen en voete en gezich zate vol schramme. In plats van: “Over heggen en struuk” had ze gezeid: “Dur heggen en struuk”. En doar was ze ok dur gegoan. Da koj wel zien!
Onderwerp
SINSAG 0511 - Über Weg und Steg   
Beschrijving
Vrouw wil ook gaan heksen, maar verstaat de toverspreuk verkeerd. Ze vliegt niet over de struiken, maar erdoor.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
