RH014 - Reinaerts historie (Reinaert II) vers 5919-6008

Dat my meest doet verwecken
Dats dat my die coninc onse heer
Op loopt dus fellic ende dus zeer
Ende seit mijn vader ende ic mede
Hem noch den syne nye goet en deden
Dit heeft my vreemt van enen coninck
Mer hem coomt so mennich dinck
Te voren dair hi syn op let
Dat hi dat een mitten anderen verget
Ende licht is dit aldus gesciet
Lieue heer en gedenct v niet
Hoe v vader den coninck
Leefde ende gi een iongelinck
Van tween iaren niet veel myn
Dat mijn vader quam hier in
Vander scolen tot mompelier
Dair hi studeerde der iaren vier
Jn recepten van medecinen
Ende alle die teyken van vrynen
Kende hi so wel als sijn hant
Ende alle die crude die men vant
Treckende van viscoppen ende laxitiue
Die kende hi bet dan suke viue
Die grote meisters nv willen wesen
Hy was van consten so wt gelesen
Dat hi syden ende bont moch dragen
Hy vant den coninc in groten plagen
Van suucte doe hi te houe quam
Dat hi swaer ter herten vernam
Want hi en mynde bouen allen heren [fol. 92v]
Die coninck en mocht sijns niet ontberen
So wanneer hi was int hoff
Alle die ander hadden dan loff
Hy en geloofde nyement voor hem
Reynaert sprac hi oec ic ben
Die ziecten crijcht so langer so quader
Lieue heer coninc sprac mijn vader
Hier is een glas maect v vryne
Jc sal v dan seggen zekerlic v pyne
Also zaen als ic se aensie myt ogen
Ende hoe men v sel helpen mogen
Mijn heer dede dat hi hem riet
Want hi en geloofde doe niet
Dair hi meerre geloof op droech
Al wast dat hi synt omsloech
Aen mynen heer die hier staet
Bi quaden geelen bi valschen raet
Het geeft my wonder alre meest
Dat so verkeerde synen geest
Mer het was seker tegens synen doot
Hy wart van synnen zeer wonderlic groot
Dat hi so raesde ende dutte
Heer coninc sprac hi v is nutte
Suldi vmmermeer genesen
Ende dat moet entelic wesen
Eens wolfs leuer van zeuen iaren
Hier en moet gi niet me sparen
Die suldi eten off gi sijt doot
Want v vrijn tuget al bloot
Ende haest dair mede voir alle dinck
Die wolff stont doe dair aen den rinck
Ende hoorde toe ende sweech al stille
Mer doe die coninc synen onwille
Hem claechde ende sprac her ysegrijm [fol. 93r]
Nv hoordi wel hoet hier moet sijn
V leuer moet my genesen
Doe sprac hi heer ten mach niet wesen
Want ic weet wel dat wair
Dat ic noch niet out en bin vijf iaer
Jc heb mijnre moeder horen seggen
Mijn vader sprac heer wat mach v leggen
Aen sijn woorden doeten spouwen
Gi doet wel myt sijnre ouwen
Jc sel wel aen die leuer zien
Off hi wair seit ende mittien
Most die wolf ter kueken gaen
Die leuer wart hem wt gedaen
Die coninc atse ende hi genas
Van allen suucten die in he was
Des danckede hi synen vader
Ende sijn gesyn hiet hi al gader
Dat men voort meyster reynaert hie[te]
Ende op sijn lijff dat nyement en liete
Hy bleef voort bi den coninck
Ende was gelooft van alle dinck
Altoos most hi hem naeste gaen
Ende op sijn hooft was gestaen
Een scoon fiolen rosen crans
Die hem den coninc myt eren gans
Gaff ende deedse hem myt eren dragen

(vss. 5919-6008)

AT 0050 - The Sick Lion    AT 0050 - The Sick Lion   

ATU 0050 - The Sick Lion.    ATU 0050 - The Sick Lion.   

Reinaert herinnert de koning aan een goede daad die Reinaerts' vader aan de vader van koning verleende toen Nobel nog maar twee jaar was. De vader van Reinaert was had vier jaar medicijnen en receptuur gestudeerd in Mompelier en was veruit de beste medicijnman. Op een dag kwam de koning naar de geneesheer toe en zei dat hij erg ziek was. Na de urine bekeken te hebben, adviseerde de vader van Reinaert de koning dat hij een wolvenlever moest eten van een zevenjarige wolf, en wel zo snel mogelijk. De wolf Isegrim die dit aanhoorde hield wijselijk zijn mond en beweerde dat hij nog geen vijf jaar oud was. De vader van Reinaert zei dat het met de leeftijd wel los zou lopen, hij kon aan de lever zien of de wolf de waarheid sprak. De wolf werd meegenomen naar de keuken, zijn lever werd verwijderd en de koning at het op, waarna hij genas. Sindsdien moest men de vader van Reinaert 'Meester Reinaert' noemen en week hij nooit van 's konings zijde. Op zijn hoofd droeg hij een mooie krans van violen.

‘Reinaerts historie, Reinaert II.’ In: Instituut voor Nederlandse Lexicologie (samenstelling en redactie), Cd-rom Middelnederlands. Sdu Uitgevers/Standaard Uitgeverij, Den Haag/Antwerpen 1998.

1479

Deze tekst is een passage uit Reinaerts historie. Een aantal passages zijn opgenomen wanneer deze gekoppeld kunnen worden aan een verhaaltype. Reinaerts historie is ook in zijn geheel opgenomen (vanwege de lengte in vijf stukken: idnummers RH001A tot en met RH001E).

The Sick Lion

Reinaert    Reinaert   

Nobel    Nobel   

Mompelier    Mompelier   

Isegrim    Isegrim   

Ieper (België)    Ieper (België)   

N072p    N072p   

2013-03-01 14:46:21