KOOIJMAN0240

In 1866 had je de veepest*. Als je boer was met twintig koeien en je had d'r vijf over en een ander had er geen een over, dan leende je hum d'r een. En 't kwam dan niet zo krap, wanneer je die geleende koei terug gaf. Ik heb het teken van die veepest eens gehoord van vroegere mensen. Op een zekere tijd keken de mensen achteruit het land. Nou hebbie van die witte spaanders, afval van hoepels maken**. De mensen zaggen iets over het land gaan, net of d'r een spaanderbos brandend over de Langerakse polder vloog. 't Brandde maar 't verbrandde niet. 't Gong over de Langerakse polder tot aan de Poortse Weg toe en dan weer terug. Dan noemde ze het teken van de veepest. Al die plekken daar die spaanderbos heen gegaan was, daar kwam de veepest. Dat wier vast gegloofd!

*De veepest hield verschrikkelijk huis onder de veestapels. Er waren hele boerenbuurten waar praktisch geen koe in leven bleef. Nu nog weet men in de buurt van de hofsteden de plekken aan te wijzen, waar hele veestapels van twintig, dertig of 'meer koeien liggen begraven.
**van tenen

SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.    SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   

In de tijd van de veepest probeerden men elkaar te helpen door overlevende koeien met elkaar te delen, uit te lenen. Men geloofde dat de veepest werd aangekondigd door iets wat leek op een bos houtspaanders, die brandend over het land heen vloog.

Henk Kooijman: Volksverhalen uit het grensgebied van Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en Noord-Brabant. Amsterdam 1988. p. 56

8 december 1962

Andere Todesvorzeichen

Langerakse polder    Langerakse polder   

Poortse Weg    Poortse Weg   

Langerak (Zuid-Holland)    Langerak (Zuid-Holland)   

K026p    K026p   

2013-03-01 14:46:21