ENGELS000501 - Watergeesten

Watergeesten:
Lang geleden woonde er een boer in Kessel-Hout, die slecht met zijn vrouw kon opschieten. Het kwam zover, dat hij er over ging denken, haar van kant te maken.
Op een zondagmiddag ging hij met haar door het veld wandelen, om de akkers te bezichtigen. Hij ging onopvallend naar een diepe poel in de Kerke-horsten, een restant van een vroegere Maasarm, omgeven door struikgewas, in de buurt van de tegenwoordige Napoleonsweg in Hout. De boer ging in het water staan kijken, en riep zijn vrouw bij zich: “Kijk eens, wat een grote snoek!”
De vrouw kwam dichterbij, en de man stiet haar voorover in het water. De vrouw verdronk, en hij zorgde er voor dat haar lijk niet meer bovenkwam.
Hij kon echter zijn geheim slecht bewaren, en werd gevangen gezet. Hij werd veroordeeld tot de dood, en terecht gesteld tegenover de plaats, waar hij het misdrijf pleegde. Bij de onthoofding rolde de kop in een greppel. Het lijk werd weggevoerd, en ergens begraven, doch de kop bleef vergeten. Hij werd door de omwonenden gevonden, en boven op de heuvel der terechtstelling begraven. Als kenteken sloeg een der mannen er een paal bovenop. Deze plaats heet momenteel nog “Paolberg”, en is gelegen links van de Rijksweg tussen de “Kroetrakkert” (café Sieben) en de “Nachtegaal” ofwel Keijzersbaan. Spoedig na dit gebeuren bleek het bij de poel, waar de vrouw verdronken werd, niet pluis. Er zweefden ’s nachts lichtjes boven het water. Ik herinner me, dat ik omstreeks 1910 ook eens gemeend heb, daar lichtjes te zien. Naderhand werd er mee gelachen, en verklaarde men het zo, dat het de ogen van uilen zouden zijn.

Verslag 61, Vertaling in het Kessels dialect van de in het A.B. doorgegeven Volksverhalen, verteld door Peter Hubertus Bouten, Kessel, onder no. L291-5 op 23-5-62. Helden, 6-3-1970 [Collectie Engels, verslag 5]
In Kessel-Hout wonde vreuger enne mann, dè zich neet versjtong mèt zien vrouw. Hè wo ze gèèr kwiet, mèr hè wos neet richtig wie. Op enne Zondaag ging d’r mèt heur wandelen dor ’t veldj in de richting Kèrke Horste. Dao waas tössen de sjtruuk ennen deepe pool. Hè ging d’r vlakbie sjtaon, en zach: “Kom èns kieke, wat ennen dieke sjnook.” Doe ze vlakbie gekome waas, sjteet ter ze in dè pool, en heel ze onger toet-dèt ze verdrongke waas.
En doe kos ter ziene mondj neet haoje’n, en doe ès ’t d’r oet gekome; ’t kwaam de politie ter oeëre. Hè woordt opgepakt, en dor ’t gerecht geköpt; tegeneuver de plaats, oe d’r de vrouw verdrongen haaj. De kop tè rolden in enne graaf, en bleef tao vergète ligke. ’t Liek wèèrde elders begrave. De kop wèèrde gevongen dor de ömwoeënende, en ze sjtopden öm dao op ’n huuëgte in de grondj, en zaten d’r enne paol bie. Dè houdje ze dao neer, det ze woste, woe. Zoeëdonde het tie plaats tao de de Paole-berg.
Naoderhangkd bewèèrden de miensen, dèt ’t tao bei dè paol, oe de kop in de grondj gesjtopt waas, spoeëkdje. Me zaag tao s’jnachs laat leechjes. Zelf heb ich ’t aug gezeen; mèr ich dach; en ’t kwaam aug oet tet ’t uulen-auge ware. De miensen dörfden dao neet mieër te kome. Dao waren d’r wel, die vör die leechjes op te klater ginge. Wie ich zelf vieërtieën jaor waas, haa ich ’t d’r dao aug neet op.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Herkomst van naam van heuvel, 's nachts zweven van lichtjes op de plaats van de moord.

Collectie Engels, verslag 5, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

Kerkehorsten    Kerkehorsten   

Paolberg    Paolberg   

Kroetrakkert    Kroetrakkert   

Napoleonsweg    Napoleonsweg   

Rijksweg    Rijksweg   

Nachtegaal    Nachtegaal   

Sieben    Sieben   

Kessel-Hout    Kessel-Hout   

Kessel-Hout    Kessel-Hout