Hoofdtekst
Werkgeesten:
Op de boerderij de Heikamp woonde vroeger een knecht, die ik zelf nog goed gekend heb. Op zekere dag wilde die knecht ’s middags naar Belfeldse kermis. De boer was hier op tegen. Hij droeg hem op, een perceel uitgereden stalmest te gaan breken. Hij dacht: “Hier komt hij vandaag niet mee klaar.” Na een paar uur was de knecht echter terug, en op de vraag, waarom hij naar huis kwam, verklaarde hij, dat hij de mest kapot had. De boer ging kijken, en de knecht ging naar de kermis. Verbaasd constateerde de boer, dat de mest geheel gebroken was. Aangezien dit op natuurlijke wijze niet mogelijk was, bracht de boer de pastoor op de hoogte. Deze nam contact met de knecht op, en kwam na lang praten er achter, dat de knecht in bezit was van een klein toverboekje, dat hij ijverig bestudeerd had. Sinds hij dit boekje bezat, had hij steeds blijk gegeven van een meer dan normale ontwikkeling. De pastoor kreeg het zover, dat het boekje vernietigd werd. Opvallend was, dat de knecht daarna nooit meer blijk gaf van een betere ontwikkeling. Ik heb hem als man jaren gekend, doch hij bleef niet in Kessel. Er ging later een gerucht, dat de man zich op latere leeftijd het leven benam.
Verslag 61, Vertaling in het Kessels dialect van de in het A.B. doorgegeven Volksverhalen, verteld door Peter Hubertus Bouten, Kessel, onder no. L291-5 op 23-5-62. Helden, 6-3-1970 [Collectie Engels, verslag 5]
Vreuger wonden op ten Heikamp enne knech, en dè wo gèèr nao Belfendse kèrmes. Van d’n boor oet kos ter gaon; mèr dan mos ter ieërst enne morge plaats mèst brèke. Hé gong nao ’t veldj, en twieë eurkes later kwaam d’r nao hoes toe, en ha d’r ’t mèst gebraoke.
D’n boor dacht et det onmeugelik kos. Hè gong zelf kieken, en ’t waas allemaol oeterein. Dèèn boor, dè dach: “Dao ès get angers in ’t sjpel.” En: doe krege ze dao weurd euver. D’n boor sjtèlde d’r de Pesjtoer van in kènnis. Dè kwaam d’r achter det te knech ’n beuksken hei. Jao; en det mot Pesjtoer öm aafgenomen höbbe. Ich weit neet net mieër, wie det gewèèst ès. Ich höb tè knech zelf good gekèndj.
Op de boerderij de Heikamp woonde vroeger een knecht, die ik zelf nog goed gekend heb. Op zekere dag wilde die knecht ’s middags naar Belfeldse kermis. De boer was hier op tegen. Hij droeg hem op, een perceel uitgereden stalmest te gaan breken. Hij dacht: “Hier komt hij vandaag niet mee klaar.” Na een paar uur was de knecht echter terug, en op de vraag, waarom hij naar huis kwam, verklaarde hij, dat hij de mest kapot had. De boer ging kijken, en de knecht ging naar de kermis. Verbaasd constateerde de boer, dat de mest geheel gebroken was. Aangezien dit op natuurlijke wijze niet mogelijk was, bracht de boer de pastoor op de hoogte. Deze nam contact met de knecht op, en kwam na lang praten er achter, dat de knecht in bezit was van een klein toverboekje, dat hij ijverig bestudeerd had. Sinds hij dit boekje bezat, had hij steeds blijk gegeven van een meer dan normale ontwikkeling. De pastoor kreeg het zover, dat het boekje vernietigd werd. Opvallend was, dat de knecht daarna nooit meer blijk gaf van een betere ontwikkeling. Ik heb hem als man jaren gekend, doch hij bleef niet in Kessel. Er ging later een gerucht, dat de man zich op latere leeftijd het leven benam.
Verslag 61, Vertaling in het Kessels dialect van de in het A.B. doorgegeven Volksverhalen, verteld door Peter Hubertus Bouten, Kessel, onder no. L291-5 op 23-5-62. Helden, 6-3-1970 [Collectie Engels, verslag 5]
Vreuger wonden op ten Heikamp enne knech, en dè wo gèèr nao Belfendse kèrmes. Van d’n boor oet kos ter gaon; mèr dan mos ter ieërst enne morge plaats mèst brèke. Hé gong nao ’t veldj, en twieë eurkes later kwaam d’r nao hoes toe, en ha d’r ’t mèst gebraoke.
D’n boor dacht et det onmeugelik kos. Hè gong zelf kieken, en ’t waas allemaol oeterein. Dèèn boor, dè dach: “Dao ès get angers in ’t sjpel.” En: doe krege ze dao weurd euver. D’n boor sjtèlde d’r de Pesjtoer van in kènnis. Dè kwaam d’r achter det te knech ’n beuksken hei. Jao; en det mot Pesjtoer öm aafgenomen höbbe. Ich weit neet net mieër, wie det gewèèst ès. Ich höb tè knech zelf good gekèndj.
Onderwerp
SINSAG 0686 - Die aufgebundenen Bohnensträucher. Durch Zauberformel aufgebunden, so dass der Knecht nach der Kirmes gehen kann. 
SINSAG 0686 - Die aufgebundenen Bohnensträucher. Durch Zauberformel aufgebunden, so dass der Knecht nach der Kirmes gehen kann. 
Beschrijving
Knecht die in korte tijd mest kan breken blijkt dat met een toverboekje te hebben gedaan.
Bron
Collectie Engels, verslag 5, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Heikamp
Heikamp
Naam Locatie in Tekst
Kessel
Kessel
Plaats van Handelen
Kessel
Kessel