Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VODA_003_06

Een sage (mondeling), dinsdag 26 november 1974

Hoofdtekst

Die veel, die hadden een kat en die hadden een konijn en ik had een koerduifje he, daar was ik stapel mee. Maar daar was bij ons aan de overkant daar woonde een familie en die heette Kuypers. En die kwamen bij mam in de winkel, want mam had de winkel he. Die kwamen boodschappen doen, en toen kwam die vrouw Kuypers, die heette Anna, die heb ik nog heel goed gekend. En toen kwam die vrouw Kuypers en toe was Pierreke heel erg ziek en die hadden al een paar dood aan de stuipen, mijn moeder ook vijf achter mekaar. Stuipen, weet du wel, is mijn kindje ook aan gestorven. Weet u wat stuipen was? Dan worden ze helemaal blauw, net zwart alsof je ze met inkt overgoten hebt, als ze dood zijn. Als ze, als ze, als ze innerlijke stuipen hebben worden ze blauw als ze dood zijn, dat was met mijn kindje, da was helemaal zwart alsof het verbrand was. Toen het dood was. Eerst zag je niks deraan. De dokter zei: “dit is niet ziek”. En als ze uiterlijke stuipen hebben worden ze blauw bij ‘t leven. Toen zei, dan zitten de stuipen van buiten. En mijn moeder had er vijf dood aan de stuipen, ik een.
Toen was dat Pierreke dat was ziek. En toen zei mijn, toen, toen zei mijn moeder: “Wacht maar, ik kom, ich kom drek effekes, he. Met het koerduifje”. “Met het koerduifje?”, zeg die “Ja, met het koerduifje van m’n kind” zei ze. Zei ze: “kind, ik moet effe die koerduif”. Ja, we zei: ‘nee, du kriegst mien koerduifje niet”. En ik vechten voor mijn koerduifje, die kregts du niet. “Ja, Pierreke is heel erg krank,” zei mam “en, en als ik jouw koerduifje niet krijg dan gaat Pierreke dood. Want die andere kindjes zijn ook doodgegaan, dat weet je”. Ja dat was me toch ook wat, Pierreke dood he, “ja pak het dich dan maar af, maar ik krijg het terug he?! Anders, anders krijgst du het niet, he”. Ik vechten voor mijn koerduifje. “ik, ik breng het koerduifje mee terug” zei mam, “zowaar als ik hier sta” zei ze “ik breng het mee terug het koerduifje” he. “Krien nie, ik neem het ding mee terug” he, want krien da was huilen, he.
Goed, mam pakt zich het koerduifje, mam loopt over naar de familie Kuypers en ze trekt het kindje het hempje los, dat lag in het bedje en dat lag zogezegd al ter ziele dood. Het kindje ging dood, de dokter was erbij geweest, die zeg: “hier is geen redding meer of het moet van hogerhand komen” zeg die. “Zo lang als ‘t leeft is er hoop, ik ken niks meer doen”. Die was weggegaan. Die zeg: “ik ken niks meer doen. Nou mam trekt dat kindje het hempje open en dat koerduifje dat, dat wou niet joh! Dat wist wat er gebeuren ging. Die douwt dat koerduifje hier op het borstje van het kindje, met de pootjes. En dat spartelde tegen, dat wou weg, he. En mijn moeder douwt dat koerduifje zo derop. En die twee mensen die jankend dernaast. “Wat dost u buurvrouw, wat is’t, noa Nelie, wat mot dat?”. Zo stingen die, he. Toen zei mijn moeder: “ja ik ken je, ik, je wil dat kindje toch houen? Laat mich dan miene gang goan” zei moeder, he, en die douwde dat koerduifje op dat borstje. Had ze der effe mee gestaan en dat koerduifje spartelde en het werd kalm. Werd kalm, liet het kopje hangen en ‘t werd kalm. “zo is het goed” zei mam dan, “ik heb hem kalm, ik heb hem gekalmeerd”. En dat kindje, zo gingen armpjes van het kindje, dat heb ik zelf, m’n zusje [stoek daar gezien] met de stuipen he. Kennen ze niet stilhouen, dat komt van ‘t hartje af.
Mam pakt dat koerduifje weg, mam zei: “Duech em moa een ander hummeke”, noa die had dat hempje gewoon kapot getrokken. “Duech em moa een ander hummeke aan,” zeit ze “en dan kom ik strak kieken”. Die komt terug, zet met dat koerduifje weer in die kooi. Ik kijken, ja, ‘t had alles derop en deraan, ‘t was goed. Ik was tevreeen.
Het kindje was de volgende dag beter maar het koerduifje was dood. Maar dat wist ma. Maar dat kindje wat beter. Da’s niet gestorven aan de stuipen. Maar mijn koerduifje was wel dood.

Onderwerp

TM 4302 - Volksgeneeskunde    TM 4302 - Volksgeneeskunde   

Beschrijving

Een jongetje in het dorp heeft de stuipen en gaat bijna dood. De buurvrouw drukt een koerduifje tegen zijn borst. De volgende dag is het jongetje weer genezen en het koerduifje dood.

Bron

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Naam Overig in Tekst

Kuypers    Kuypers   

Anna    Anna   

Pierreke    Pierreke   

Nelie    Nelie