Hoofdtekst
Uhm, nou ja want zou ik ook nu verder eens vertellen over het grote huis, we hebben het nu over de tuinmans huis gehad. Uhm kijk dit huis is eigenlijk niet wat je nou dadelijk kan noemen een spookhuis. Maar toch gebeurde er vreemde dingen.
Ik werd ‘s nachts bijvoorbeeld midden in de nacht wakker door een hoge stem die sprak uh en ik hoorde een lagere stem antwoorden en dat was beneden in de huiskamer volgens mij, ik ging wel eens kijken maar ik heb nooit ik zag nooit iemand. En die zitkamer die ligt vlak onder onze slaapkamer, ja dan kan je natuurlijk wel geheimzinnig gaan doen en zeggen ik hoor ‘s nachts stemmen, ik hoor ‘s nachts stemmen. Uh ik heb ook wel eens zacht neuriën en zacht zingen door het huis gehoord en deuren opengaan enzo, maar kijk als je het natuurlijk aan iets kan toetsen, zoals mijn man werd op een nacht wakker en die zei: “wat hoor ik toch gepraat daar beneden, ga eens kijken, misschien misschien zijn daar wel inbrekers, je kunt nooit weten”. Dus toen zei ik: “ja hoor je een hoge stem?” “Ja”, zei die. “En hoor je een lage stem die daarop antwoordt?” “Ja,” zegt die, “dat is inderdaad, het zijn twee mensen die praten een vrouw en een man”. Ik zeg: “nou dat zijn beslist geen inbrekers, uh dat zijn vermoedelijk gewoon de vorige bewoners van ‘t huis”. Nouja we zei, ik ben natuurlijk nog even gaan kijken maar er was helemaal niks te bekennen en het uh gepraat hield toen ook op. Maar dit gebeurde vaak, de laatste tijd hoe langer, hoe minder.
En dat is hetzelfde als met de bellen. De rinkelde hier door het huis ‘s nachts op de gekste uren van de dag ook en de nacht en ‘s middags wanneer ook, rinkelde er plotseling bellen door het huis. Het was vaak een ellendig schor geluid, dat die bel kende ik al dat was de bel die ergens van de keuken vandaan kwam, en die stond in verbinding met de slaapkamer. Overal liepen door het huis bellen, en uh vooral als mijn man niet thuis was, dan uh leek men het zalig te vinden om mij steeds uit m’n slaap te houden met gebel. Vaak ging ik aan de voordeur kijken, ik ging naar de achterdeur kijken, en ja je woont hier midden in het bos, dus je vindt dat nou niet zo leuk, dat geklingel en gebel. Toen hebben we allerlei dingen vernieuwd, die waren al heel oud en toch kwam dat geklingel weer, want we dachten misschien maakt ‘t ergens kortsluiting enzo en we hebben bepaalde bellen gewoon uitgeschakeld, want je kon vanaf de zolder eigenlijk totaan beneden toe kon je bellen. En dat was natuurlijk de vorige bewoonster die was vra later bedlegerig en die heeft vermoedelijk altijd oue arme huishoudster gebeld uh alle uren van de dag en de nacht.
Maar alle bellen waren nouja zo’n beetje gedemonteert en nagekeken enzo, dus je kon alleen maar van onze slaapkamer naar de zitkamer bellen, dat hadden we gewoon gelaten, ik weet niet meer waarom, ommuh dat hadden we gewoon zo gelaten en in die keuken ging weer die rare schorre bel. Ik dacht nou die, dat is misschien door een muis of door een contact zoals het wel eens meer kan gebeuren.
Dus ik ging in die keuken zoeken en het heeft werkelijk een hele tijd geduurd voordat ik dat belletje eindelijk vond, en dat was in een ingebouwde kast, helemaal achterin, achter een plintje, was daar een ouderwets, koperen gek koperen belletje, en dat rinkelde op de gekste momenten. Toen heb ik eigenhandig dat belletje uit elkaar gerukt, en twee dagen later belde dat ding weer. En het heeft nog hele tijden geduurd wel twee eh drie jaar zo vier misschien wel, weet ik ‘t, maar in elk geval, dat belletje dat heeft nog uh vriendelijk gebeld onaangenaam gebeld om elk uur van de dag en de nacht. Maar het werd hoe langer, hoe minder en nu hoor ik het eigenlijk nooit meer.
Ik werd ‘s nachts bijvoorbeeld midden in de nacht wakker door een hoge stem die sprak uh en ik hoorde een lagere stem antwoorden en dat was beneden in de huiskamer volgens mij, ik ging wel eens kijken maar ik heb nooit ik zag nooit iemand. En die zitkamer die ligt vlak onder onze slaapkamer, ja dan kan je natuurlijk wel geheimzinnig gaan doen en zeggen ik hoor ‘s nachts stemmen, ik hoor ‘s nachts stemmen. Uh ik heb ook wel eens zacht neuriën en zacht zingen door het huis gehoord en deuren opengaan enzo, maar kijk als je het natuurlijk aan iets kan toetsen, zoals mijn man werd op een nacht wakker en die zei: “wat hoor ik toch gepraat daar beneden, ga eens kijken, misschien misschien zijn daar wel inbrekers, je kunt nooit weten”. Dus toen zei ik: “ja hoor je een hoge stem?” “Ja”, zei die. “En hoor je een lage stem die daarop antwoordt?” “Ja,” zegt die, “dat is inderdaad, het zijn twee mensen die praten een vrouw en een man”. Ik zeg: “nou dat zijn beslist geen inbrekers, uh dat zijn vermoedelijk gewoon de vorige bewoners van ‘t huis”. Nouja we zei, ik ben natuurlijk nog even gaan kijken maar er was helemaal niks te bekennen en het uh gepraat hield toen ook op. Maar dit gebeurde vaak, de laatste tijd hoe langer, hoe minder.
En dat is hetzelfde als met de bellen. De rinkelde hier door het huis ‘s nachts op de gekste uren van de dag ook en de nacht en ‘s middags wanneer ook, rinkelde er plotseling bellen door het huis. Het was vaak een ellendig schor geluid, dat die bel kende ik al dat was de bel die ergens van de keuken vandaan kwam, en die stond in verbinding met de slaapkamer. Overal liepen door het huis bellen, en uh vooral als mijn man niet thuis was, dan uh leek men het zalig te vinden om mij steeds uit m’n slaap te houden met gebel. Vaak ging ik aan de voordeur kijken, ik ging naar de achterdeur kijken, en ja je woont hier midden in het bos, dus je vindt dat nou niet zo leuk, dat geklingel en gebel. Toen hebben we allerlei dingen vernieuwd, die waren al heel oud en toch kwam dat geklingel weer, want we dachten misschien maakt ‘t ergens kortsluiting enzo en we hebben bepaalde bellen gewoon uitgeschakeld, want je kon vanaf de zolder eigenlijk totaan beneden toe kon je bellen. En dat was natuurlijk de vorige bewoonster die was vra later bedlegerig en die heeft vermoedelijk altijd oue arme huishoudster gebeld uh alle uren van de dag en de nacht.
Maar alle bellen waren nouja zo’n beetje gedemonteert en nagekeken enzo, dus je kon alleen maar van onze slaapkamer naar de zitkamer bellen, dat hadden we gewoon gelaten, ik weet niet meer waarom, ommuh dat hadden we gewoon zo gelaten en in die keuken ging weer die rare schorre bel. Ik dacht nou die, dat is misschien door een muis of door een contact zoals het wel eens meer kan gebeuren.
Dus ik ging in die keuken zoeken en het heeft werkelijk een hele tijd geduurd voordat ik dat belletje eindelijk vond, en dat was in een ingebouwde kast, helemaal achterin, achter een plintje, was daar een ouderwets, koperen gek koperen belletje, en dat rinkelde op de gekste momenten. Toen heb ik eigenhandig dat belletje uit elkaar gerukt, en twee dagen later belde dat ding weer. En het heeft nog hele tijden geduurd wel twee eh drie jaar zo vier misschien wel, weet ik ‘t, maar in elk geval, dat belletje dat heeft nog uh vriendelijk gebeld onaangenaam gebeld om elk uur van de dag en de nacht. Maar het werd hoe langer, hoe minder en nu hoor ik het eigenlijk nooit meer.
Onderwerp
SINSAG 0456 - Der Poltergeist im Hause
SINSAG 0456 - Der Poltergeist im Hause 
Beschrijving
De vertelster hoorde regelmatig ‘s nachts stemmen in haar huis. Deze stemmen waren van de vorige bewoners. Ook hoorde ze op alle uren van de dag bellen rinkelen, de bellen die de vorige bewoonster dikwijls had gebruikt in de tijd dat ze bedlegerig was. Het rinkelen bleef aanhouden ondanks dat de vertelster op een gegeven moment alle bellen had gedemonteerd.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Motief
F473.5 - Poltergeist makes noises.
F473.5 - Poltergeist makes noises.