Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VODA_008_16

Een sage (mondeling), maandag 24 december 1973

Hoofdtekst

Op een paar kilometer van de grens der gemeente loopt het schilderachtige rivierke de Velpe dat altijd een zeker vermaaktheid gekend heeft wegens zijn overvloed aan vis en zijn oude watermolens. Dicht bij het gehucht Velpen was er evenwel een plaats die door iedereen geschuwd werd omdat er eens een veulen zonder kop verschenen was. De gevolgen van die verschijning bleven dat ook niet uit. Iedereen, op een enkele uitzondering na, onderging een bestendig angstgevoel bij het naderen van die plaats. Die ene uitzondering was een jonge, sterke, onverschrokken kerel, door iedereen gekend en bewonderd voor zijn grenzeloze durf. Hij was van niemand of voor niets vervaard, zelfs voor de duivel niet. Dat zei hij ook. Doch het sterkste hart kan wel eens bezwijken onder een zwakke proef.
Een zekere avond keerde die man tussen licht en donker huiswaarts van zijn werk. Aan de Velperbrug gekomen hoorde hij meteen een dof geplons in het water. Hij keek in de richting van het geluid en zag daar in de schemering een veulen heen en weer spartelen. “Het veulen zonder kop”, zei hij. Had hij daar eerder aan gepeinst dan had hij zijn maatregelen kunnen nemen, maar nu hij zo op een verraste, op een botse manier verrast werd kreeg hij een zodanige inzinking dat hij onbarmachtig snel begon te lopen alsof er ergens een grote prijs te winnen was. Aan de eerste woning gekomen viel hij er met grote gebaren binnen. De mensen meenden dat hij iets gekregen had. Ze wilden hem ook doen spreken en hij opende de mond zo wijd alsof hij wel een voorwerp in wilde slikken, doch hij kon geen woord uitbrengen. Ze brachten hem een kop sterke koffie en hij bekwam. Dan mompelde hij het een en ander over een veulen zonder kop. Direct werden de buren verwittigd en enige mannen trokken er naartoe en inderdaad daar stond het veulen nog steeds te grabbelen om uit het water te geraken. Maar het was echt een veulen zonder kop.
En van toen af was die man zijn reputatie, was de reputatie van deze man bekent, en dat was niet zo erg voor hem want hij werd er beroemd door. Maar de Velpenaren waren verlost van het veulen zonder kop want het veulen zonder kop heeft zich sindsdien nooit meer laten zien.

Onderwerp

SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).    SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).   

Beschrijving

Bij een dorpje in België spookte er een veulen zonder hoofd. De dapperste man van het dorp kwam het beest een keer tegen en schrok enorm. Na die avond is het veulen niet meer gezien.

Bron

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Naam Overig in Tekst

Velperbrug    Velperbrug   

Naam Locatie in Tekst

de Velpe    de Velpe   

Velpen    Velpen   

Plaats van Handelen

Velpen (België)    Velpen (België)