Hoofdtekst
(28.30 min)
DJ: dan stiet hjir: De legendarische schaatsenrijder. Ik wyt sels net wat it is. De legendarische schaatsenrijder. Ik weet zelf niet wat dat is.
JV: Daar zijn verschillende verhalen over.
DJ: Oer in hurdrider, in rider. Kenne jo dat ferhaal ek fan dy rider, dy’t dan yn in wek rydt en dan giet syn holle der ôf.
JV: Ja, maar dat is wel om om te lachen.
(ze lachen allen)
DJ: Dy holle glydt troch.
DK: en dan wie dy holle der wer op.
(29.00 min.)
FK: mar hurdriders is toch wol faak wat fan. En sa wie der al ris ien. In man dy koe sa hurd ride. Net ien Froeger. Je ride no allegear sa hurd, hin, marre, froeger moesten se it sels leare, hin, hiene se gjin help. En sy, en doe gong er ek nei in famke ta. Dat koe er moai hinne, want doe wie it iis. Want froeger wie der net te kommen. As se in eintsje ôf wennen, moesten se rinne, mar doe koe’t oer iis. En hy bûn him op redens en dêr bûn him noch ien op redens. En doe gongen se, doe rieden se. Mar der wie him noait ien foarby riden. En dy oare bleau idere kear opside. En wat hurder as er ried, wat hurder as dy oare ek ried. O, doe tocht er: no ryd ik tsjin de kweade, want sa kin’t noait. Mar eindlik kaam er by it stap, wêr’t it famke wenne. Hy bûn him gau ôf en koe net mear. Mar dy oare moest ek nei in famke ta, mar se hiene noait wat tsjin inoar sein. Dy moest de oare kant op. Dêr komt dy, in boerefeint, hin, ‘t wie mear by de boer altyd. Dy boerefeint kaam dêr. Och heden, sei er, ha jim hjir ek al sa’n sufferd sitte. By ús sit ek sa’n sufferd. Hy kin net mear prate, sa hurd hat er riden. En dêr gong dy oare in ljocht op. Och heden en no giene se dan mei har beiden werom. Doe koene se, wiene beide hurdriders, mar se hiene einlik noait troffen, hin.
DJ: dat koe net.
FK: Ja.
DJ: Maar dat heb ik nooit genoteerd, hè.
JV: dit is toch zijn schaduw?
(30.38 min.)
DJ: nee, het is niet zijn schaduw.
FK: nee
DJ: nee, nee. Dat dacht ik eerst ook.
JV: Dat dacht ik eerst ook, ja.
FK: nee, it wiene beide mannen, krekt as jim beiden, mar dan kin’ se byelkoar noch net.
JV: dat ken ik ook niet, dat verhaal, nee.
DJ: dit heb ik nooit genoteerd. Nee, dat ken ik niet.
FK: ach, ach.
JV: maar u hebt een ander verhaal verteld over een schaatsenrijder.
(31.00 min.)
DJ: dan stiet hjir: De legendarische schaatsenrijder. Ik wyt sels net wat it is. De legendarische schaatsenrijder. Ik weet zelf niet wat dat is.
JV: Daar zijn verschillende verhalen over.
DJ: Oer in hurdrider, in rider. Kenne jo dat ferhaal ek fan dy rider, dy’t dan yn in wek rydt en dan giet syn holle der ôf.
JV: Ja, maar dat is wel om om te lachen.
(ze lachen allen)
DJ: Dy holle glydt troch.
DK: en dan wie dy holle der wer op.
(29.00 min.)
FK: mar hurdriders is toch wol faak wat fan. En sa wie der al ris ien. In man dy koe sa hurd ride. Net ien Froeger. Je ride no allegear sa hurd, hin, marre, froeger moesten se it sels leare, hin, hiene se gjin help. En sy, en doe gong er ek nei in famke ta. Dat koe er moai hinne, want doe wie it iis. Want froeger wie der net te kommen. As se in eintsje ôf wennen, moesten se rinne, mar doe koe’t oer iis. En hy bûn him op redens en dêr bûn him noch ien op redens. En doe gongen se, doe rieden se. Mar der wie him noait ien foarby riden. En dy oare bleau idere kear opside. En wat hurder as er ried, wat hurder as dy oare ek ried. O, doe tocht er: no ryd ik tsjin de kweade, want sa kin’t noait. Mar eindlik kaam er by it stap, wêr’t it famke wenne. Hy bûn him gau ôf en koe net mear. Mar dy oare moest ek nei in famke ta, mar se hiene noait wat tsjin inoar sein. Dy moest de oare kant op. Dêr komt dy, in boerefeint, hin, ‘t wie mear by de boer altyd. Dy boerefeint kaam dêr. Och heden, sei er, ha jim hjir ek al sa’n sufferd sitte. By ús sit ek sa’n sufferd. Hy kin net mear prate, sa hurd hat er riden. En dêr gong dy oare in ljocht op. Och heden en no giene se dan mei har beiden werom. Doe koene se, wiene beide hurdriders, mar se hiene einlik noait troffen, hin.
DJ: dat koe net.
FK: Ja.
DJ: Maar dat heb ik nooit genoteerd, hè.
JV: dit is toch zijn schaduw?
(30.38 min.)
DJ: nee, het is niet zijn schaduw.
FK: nee
DJ: nee, nee. Dat dacht ik eerst ook.
JV: Dat dacht ik eerst ook, ja.
FK: nee, it wiene beide mannen, krekt as jim beiden, mar dan kin’ se byelkoar noch net.
JV: dat ken ik ook niet, dat verhaal, nee.
DJ: dit heb ik nooit genoteerd. Nee, dat ken ik niet.
FK: ach, ach.
JV: maar u hebt een ander verhaal verteld over een schaatsenrijder.
(31.00 min.)
Onderwerp
SINSAG 0906 - Teufel als Schlittschuhläufer.
SINSAG 0906 - Teufel als Schlittschuhläufer. 
Beschrijving
Een schaatser weet nog harder te schaatsen dan de duivel.
Bron
CD M.0531.1 (gedigitaliseerde bandopname van J.J. Voskuil)
Commentaar
Afschrift: Romkje Bosma