Hoofdtekst
(22.43 min.)
DJ: Dan stiet hjir: het meisje dat slecht, eh, kan zien.
JV: o ja.
FK: dat ha jim wol. Ja, dat ha jim wol, dat ha jim wol.
JV: ja ja.
DJ: Als de buurman komt om haar hand te vragen, slaat ze de koffiekan vande tafel denkend dat het de kat is. Dat wol ik graach even hearre.
FK: Dat hat der ek lang west, hè.
DJ: Dat is een heel oud verhaal.
FK: Ja, dat hat ús heit ek wolris ferteld.
DJ: Dat staat ook al in een boekje van Harmen Sytstra, van ongeveer 1840.
JV: o ja.
DJ: Dan heet ze Dibberich en dan is ze steksjoch. Het meisje heet dan Dibberich, steksjoch. Fertelle jo it mar es even hoe’t it krekt wie.
FK: Ja, mar as jim it doch wol wite, dan jout it ja neat.
DJ: ja, dêr is it om begûn om ek it mondeling fêst te lizzen, sjoch.
FK: O. Ja mar it is eigenlik men kin it net al heul fertelle. It is eigentlik as je it goed wite, is it in swier ferhaal, hin, dan soe it jim bot begrutsje. Men hat der altyd bot om lake. Tenminste ik yn myn jonge dagen. Mar dat moat net.
DJ: Nee.
FK: Nee
DJ: het is eigenlijk een ernstig verhaal.
JV: een ernstig verhaal. Ja, een ernstig verhaal.
(23.51 min.)
FK: ja, want dat famke wie mei har mem, hin, wenne se. Se hie gjin heit mear en se moest nei de, eh, wetter helje út de put en dêr komt har buorman by har en dy sei: o hea, wetter putte, ik sil it wol even dwaan. Nee, sei se, want ik ha al guon. Mar doe sei er,mar eh wat ik noch sizze woe: soene jo net ris wat op myn bern passe kinne. Dy man wie widdoman. Mar dêr makke se gjin praatsjes oer en se rûn hurd fuort nei, nei hûs ta. En dêr wie it de sneintejûns. Mem en sy hiene moai de flier mei sân feegd, hin en allegear streekjes om de poaten fan de tafel. Dat wie tink’ doe moade. En dêr komt dy man. En se praten goed en wol. Alles bêst. No, dan sei er, kom ik nije wike wer. Ja, dat wie ek goed. Mar doe fertelden se dat dy man al dat dat minske seach sa, hin, dat famke seach sa min, hin. Mar doe sei se: sjoch, leit dêr net in spjelde. En sei dan hie ús heit it sein, hie er sein fan Bearn. Bearn, leit dêr net in spjelde. Mar dy hie se der sels dellein, hin. En dêr kôm, ja, sei dy man, no sizze se ek noch jo sjogge sa min. Wat ha dy minsken der mei fan noaden dat jo dy spjelde lizzen seagen. En ja, sy krige, hy krige him der wei. Mar hy kôm ek wer. En doe sei se, stie de kofjekanne op tafel as de bûterpot, dat wyt ik net, mar eh doe sei se: Kaats poeke, soe se him der ôf en sy sloech de kanne der ôf. En har mem kôm har gau te hulp en sette dat spul terjochte. Mar dy fint, dy man wie it, hin dy man gong fuort en kôm noait hie se him wer sjoen. Mar letter kôm se, want se koe uh letter koe se niks mear sjen. Kôm se yn in gesticht en dêr hâldt se noch in poes, dy mocht se hâlde en dy hâlde se dan ek. En doe die se sels dat ferhaal. Hoe’t se it hân hie. It wie net echt en goed fan my, sei se, hin dat ik dat die om dy man te misleiden, mar gelokkich dat it goed ôfrûn is. Mar se siet mei har guod yn de skelk en doe sei se: kom, blommen mei, sei dy frou en doe moest se nei hûs en gong se wer hinne en koe neat sjen. Dat is al mouilik dan.
(26.33 min.)
DJ: dat is, wijkt helemaal af van het gewone.
JV: ja, dit is een heel ongewoon verhaal.
DJ: ja wel hetzelfde motief dat er in zit, maar
JV: als dit verteld werd hadden de mensen dan medelijden met dat meisje of vinden ze het vanzelfsprekend, dat die weduwnaar daar niet op in ging.
FK: ja.
JV: Hoe reageerden ze
FK: ja sjoch
DK: se hiene medelijden mei har.
JV: ze hadden medelijden met het meisje
FK: ja, hiene medelijden.
JV: dus het is niet om om het meisje te lachen, maar het is echt, eh
FK: nee, ja, medelijden.
DJ: ook in dat het gewone is altijd gewoonlijk (onverstaanbaar). Ook in dat van Harmen Sytstra. (JV: oja, ja) Heeft u dit ook in Holland dit verhaal, hin.
JV: nee nee, ik ken het alleen van u.
DJ: o ja, ja, ja. Komt veel voor.
JV: u hebt het vaker, u hebt het vaker ingestuurd. Zou het teruggaan op een echte gebeurtenis.
FK: ja, sa’t it beskreaun wurdt, dan is it echt gebeurd.
DJ: mar it komt foar yn “Tsien tûzen út de lotterij” dat is een boekje van Harmen Sytstra van ongeveer 1840, die tijd. Daar staat het al in. (JV: o, staat het daar al in) Dibberich heet ze dan. Dan is ze steksjoch. Steksjoch, ik wyt net presys wat it is, steksjoch.
FK: Ja dan moatte je it ticht by de eagen ha. Ja, dat is steksjoch.
JV: Ja, daar staat het ook in. Het is internationaal.
DJ: Waarin?
JV: Het staat ook in Aarne-Thompson. Het komt in heel Europa voor. Het komt niet alleen in Nederland voor.
DJ: waarin ook, zegt u.
JV: Aarne-Thompson, die Motif-index van Aarne-Thompson.
DJ: O ja, die lijst, dat staat er ook op.
JV: Die dikke lijst, die u nog altijd een keer te leen krijgt.
DJ: O jaja. Het staat ook in die kleine lijst, die verkleinde.
JV: Ja, daar staat het ook in.
DJ: Daar staat het ook in en ook buiten Friesland, dacht ik.
JV: Ook buiten Friesland. Maar wij hebben het zelf alleen maar gehad van Jaarsma.
(28.28 min.)
DJ: Dan stiet hjir: het meisje dat slecht, eh, kan zien.
JV: o ja.
FK: dat ha jim wol. Ja, dat ha jim wol, dat ha jim wol.
JV: ja ja.
DJ: Als de buurman komt om haar hand te vragen, slaat ze de koffiekan vande tafel denkend dat het de kat is. Dat wol ik graach even hearre.
FK: Dat hat der ek lang west, hè.
DJ: Dat is een heel oud verhaal.
FK: Ja, dat hat ús heit ek wolris ferteld.
DJ: Dat staat ook al in een boekje van Harmen Sytstra, van ongeveer 1840.
JV: o ja.
DJ: Dan heet ze Dibberich en dan is ze steksjoch. Het meisje heet dan Dibberich, steksjoch. Fertelle jo it mar es even hoe’t it krekt wie.
FK: Ja, mar as jim it doch wol wite, dan jout it ja neat.
DJ: ja, dêr is it om begûn om ek it mondeling fêst te lizzen, sjoch.
FK: O. Ja mar it is eigenlik men kin it net al heul fertelle. It is eigentlik as je it goed wite, is it in swier ferhaal, hin, dan soe it jim bot begrutsje. Men hat der altyd bot om lake. Tenminste ik yn myn jonge dagen. Mar dat moat net.
DJ: Nee.
FK: Nee
DJ: het is eigenlijk een ernstig verhaal.
JV: een ernstig verhaal. Ja, een ernstig verhaal.
(23.51 min.)
FK: ja, want dat famke wie mei har mem, hin, wenne se. Se hie gjin heit mear en se moest nei de, eh, wetter helje út de put en dêr komt har buorman by har en dy sei: o hea, wetter putte, ik sil it wol even dwaan. Nee, sei se, want ik ha al guon. Mar doe sei er,mar eh wat ik noch sizze woe: soene jo net ris wat op myn bern passe kinne. Dy man wie widdoman. Mar dêr makke se gjin praatsjes oer en se rûn hurd fuort nei, nei hûs ta. En dêr wie it de sneintejûns. Mem en sy hiene moai de flier mei sân feegd, hin en allegear streekjes om de poaten fan de tafel. Dat wie tink’ doe moade. En dêr komt dy man. En se praten goed en wol. Alles bêst. No, dan sei er, kom ik nije wike wer. Ja, dat wie ek goed. Mar doe fertelden se dat dy man al dat dat minske seach sa, hin, dat famke seach sa min, hin. Mar doe sei se: sjoch, leit dêr net in spjelde. En sei dan hie ús heit it sein, hie er sein fan Bearn. Bearn, leit dêr net in spjelde. Mar dy hie se der sels dellein, hin. En dêr kôm, ja, sei dy man, no sizze se ek noch jo sjogge sa min. Wat ha dy minsken der mei fan noaden dat jo dy spjelde lizzen seagen. En ja, sy krige, hy krige him der wei. Mar hy kôm ek wer. En doe sei se, stie de kofjekanne op tafel as de bûterpot, dat wyt ik net, mar eh doe sei se: Kaats poeke, soe se him der ôf en sy sloech de kanne der ôf. En har mem kôm har gau te hulp en sette dat spul terjochte. Mar dy fint, dy man wie it, hin dy man gong fuort en kôm noait hie se him wer sjoen. Mar letter kôm se, want se koe uh letter koe se niks mear sjen. Kôm se yn in gesticht en dêr hâldt se noch in poes, dy mocht se hâlde en dy hâlde se dan ek. En doe die se sels dat ferhaal. Hoe’t se it hân hie. It wie net echt en goed fan my, sei se, hin dat ik dat die om dy man te misleiden, mar gelokkich dat it goed ôfrûn is. Mar se siet mei har guod yn de skelk en doe sei se: kom, blommen mei, sei dy frou en doe moest se nei hûs en gong se wer hinne en koe neat sjen. Dat is al mouilik dan.
(26.33 min.)
DJ: dat is, wijkt helemaal af van het gewone.
JV: ja, dit is een heel ongewoon verhaal.
DJ: ja wel hetzelfde motief dat er in zit, maar
JV: als dit verteld werd hadden de mensen dan medelijden met dat meisje of vinden ze het vanzelfsprekend, dat die weduwnaar daar niet op in ging.
FK: ja.
JV: Hoe reageerden ze
FK: ja sjoch
DK: se hiene medelijden mei har.
JV: ze hadden medelijden met het meisje
FK: ja, hiene medelijden.
JV: dus het is niet om om het meisje te lachen, maar het is echt, eh
FK: nee, ja, medelijden.
DJ: ook in dat het gewone is altijd gewoonlijk (onverstaanbaar). Ook in dat van Harmen Sytstra. (JV: oja, ja) Heeft u dit ook in Holland dit verhaal, hin.
JV: nee nee, ik ken het alleen van u.
DJ: o ja, ja, ja. Komt veel voor.
JV: u hebt het vaker, u hebt het vaker ingestuurd. Zou het teruggaan op een echte gebeurtenis.
FK: ja, sa’t it beskreaun wurdt, dan is it echt gebeurd.
DJ: mar it komt foar yn “Tsien tûzen út de lotterij” dat is een boekje van Harmen Sytstra van ongeveer 1840, die tijd. Daar staat het al in. (JV: o, staat het daar al in) Dibberich heet ze dan. Dan is ze steksjoch. Steksjoch, ik wyt net presys wat it is, steksjoch.
FK: Ja dan moatte je it ticht by de eagen ha. Ja, dat is steksjoch.
JV: Ja, daar staat het ook in. Het is internationaal.
DJ: Waarin?
JV: Het staat ook in Aarne-Thompson. Het komt in heel Europa voor. Het komt niet alleen in Nederland voor.
DJ: waarin ook, zegt u.
JV: Aarne-Thompson, die Motif-index van Aarne-Thompson.
DJ: O ja, die lijst, dat staat er ook op.
JV: Die dikke lijst, die u nog altijd een keer te leen krijgt.
DJ: O jaja. Het staat ook in die kleine lijst, die verkleinde.
JV: Ja, daar staat het ook in.
DJ: Daar staat het ook in en ook buiten Friesland, dacht ik.
JV: Ook buiten Friesland. Maar wij hebben het zelf alleen maar gehad van Jaarsma.
(28.28 min.)
Onderwerp
ATU 1456 - The Blind Fiancée.
ATU 1456 - The Blind Fiancée. 
Beschrijving
Een vrijer heeft niet door dat zijn meisje bijna blind is, totdat ze de koffiepot van de tafel slaat omdat ze denkt dat het de kat is.
Bron
CD M.0531.1 (gedigitaliseerde bandopname van J.J. Voskuil)
Commentaar
Afschrift: Romkje Bosma.
Naam Overig in Tekst
Aarne-Thompson
Aarne-Thompson
Motif-index
Motif-index
Harmen Sytstra
Harmen Sytstra
Dibberich
Dibberich
Bearn
Bearn
Jaarsma
Jaarsma
Naam Locatie in Tekst
Holland
Holland
Europa
Europa
Nederland
Nederland
Friesland
Friesland