DYKFRIES2188

Vijftig jaren of reeds langer is het geleden, toen op zekeren avond twee schippers met hunne vaartuigen naast elkander, eigenlijk achter elkaar, in den Tjonger aan wal lagers. Een schipper alleen zou het niet gewaagd hebben daar te overnachten. Het was immers bekend, dat daar iederen avond een spook langs den met laag hout begroeiden oever wandelde. Het was een heldere zomeravond. De schippers zaten met hunne vrouwen elk op het dek van hun schip, met elkander pratende; de mannen meenden het spook gezamenlijk wel aan te durven. Maar opeens verschrikten zij toch, de mannen zoowel als de vrouwen, want langs het houtgewas aan den oever en daar een eind boven uitstekende, zagen allen het spook naderen, met groote schreden voorbij en verder gaan. Na korte beraadslaging, wat te doen, werd de scheepsplank uitgelegd, de twee schippers gingen aan wal en zetten het spook na. Maar niet ver waren zij gekomen, toen een hunner reeds den moed liet zakken en wenschte terug te keeren. Alleen dorst de ander de reis ook niet verder aan. Zij oogden het spook nog een poosje na, tot het bij een der bochten in den Tjonger over het breede water stapte en daarop in de verte verdween. Zij begaven zich toen weêr naar boord, maar nooit hebben die schippers weêr in den Tjonger overnacht.

SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.    SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.   

Twee schippers overnachten aan de oever van de Tjonger, waarvan wordt gezegd dat het daar spookt. De twee schippers menen het spook wel aan te kunnen, maar zodra zij dat hebben gezegd, zien zij het spook aan komen lopen. Ze besluiten het spook te achtervolgen, maar de een wordt al gauw bang. Ze geven de achtervolging op en vertrekken weer met hun schip.

Waling Dykstra: Uit Friesland's volksleven van vroeger en later: volksoverleveringen, volksgebruiken, volksvertellingen, volksbegrippen. Leeuwarden [1896], deel 2, p. 215-216.

Tjonger    Tjonger