DYKFRIES2209

In het Vierhuis, eene knappe boerderij onder den klokslag van Leeuwarden, placht het ook schrikbarend toe te gaan. Daar was vroeger een kamertje, door de bewoners het blauwe kamertje genoemd, omdat het blauw geschilderd was. De deur van dit kamertje kon men nooit gesloten houden; men mocht haar sluiten zoo men wilde, men vond haar na verloop van wat korter of langer poos altijd weêr open. - Ik geloof dat er zulke kamerdeuren meer zijn; maar hier begreep men nooit wie 't gedaan kon hebben, dit was het vreemde van de zaak. In den koestal dezer boerderij was het ook niet pluis. Iemand die daar als knecht had gediend, vertelde later, dat hij er vreeselijke nachten had doorgebracht. Wanneer hij soms moest waken bij eene koe, die op kalven stond, dan werd er in het boveneinde van den stal gevloekt en geketterd dat het was om van te ijzen, terwijl er met stukken bout en andere voorwerpen werd rondgeworpen als ware er een razende aan het werk. Hij zag dan wel niets, maar kon het toch zoo benauwd krijgen, dat hij te bed kroop, waar hij lag te zweeten van angst.

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

Spookverhaal over boerderij het Vierhuis, waar het niet pluis zou zijn. Er zou een kamer zijn waarvan de deur altijd weer open zou gaan. Ook had een van de knechten spookgeluiden gehoord toen hij in de stal moest overnachten.

Waling Dykstra: Uit Friesland's volksleven van vroeger en later: volksoverleveringen, volksgebruiken, volksvertellingen, volksbegrippen. Leeuwarden [1896], deel 2, p. 227.

Vierhuis    Vierhuis   

Leeuwarden    Leeuwarden   

Vierhuis    Vierhuis