Hoofdtekst
- Wordt een kind des avonds slaperig, dan zegt men: <het zandmannetje komt den kleine zand in de oogen strooien>>; en wil het niet naar bed: <<dan zal de vrouw met de blauwe mouwen het komen weghalen>>. - Vindt eene moeder op het lichaam van haar kind eene blijvende vlek, waarvan zij de oorzaak niet begrijpt, dan noemt zij dit een spoeketaest, tast van een spook, alsof het kind op die plaats door een geest zou zijn aangegrepen, waarvan een onuitwischbaar spoor is achtergebleven.
Beschrijving
Wordt een kind 's avonds slaperig, dan zegt men: 'Het zandmannetje komt de kleine zand in de ogen strooien'; en wil het niet naar bed; 'dan zal de vrouw met de blauwe mouwen het komen weghalen'. - Vindt een moeder op het lichaam van haar kind een blijvende vlek, waarvan zij de oorzaak niet begrijpt, dan noemt zij dit een spoeketaest, tast van een spook, alsof het kind op die plaats door een geest zou zijn aangegrepen, waarvan een onuitwisbaar spoor is achtergebleven.
Bron
Waling Dykstra: Uit Friesland's volksleven van vroeger en later: volksoverleveringen, volksgebruiken, volksvertellingen, volksbegrippen. Leeuwarden [1896], deel 2, p. 265-266.