VODA_010_09

Je weet zoveel niet. Je gaat als je een kindje hebt gekregen, hè dan ga je zogezegd kerkgang maken. En je weet niet meer dan de kerkgang en dan krijg je een kaars en je gaat naar het Maria-altaar en je wordt gezegend. Wat dan had ik er al ‘k weet niet hoeveel. Toen vroeg ik us aan een pater en een klein kaplaantje kwam toen bij ons. En ik zeg: “nou heb ik d’r al zoveel en ik heb altijd ene kerkgang gemaken maar eigenlijk daar nooit bij stil gestaan. Waarvoor maak ik eigenlijk de kerkgang? Ja voor te bedanken voor het kindje wat ik gekregen heb”. Zegt: “Dat is niet alles. Heb je nou kerkgang gedaan?” Wat ik had er haast altijd en ik heb er zeven. Toen zei die: “je hebt je gaat bedanken bij Maria voor de zegening van ‘t kindje wat je gekregen heb en je vraagt gelijk nieuwe zegen, nieuwe vruch”.
Ik zeg: “Ga van mijn leven nie meer. Te mens! Nooit meer geen kerk in, make”. Ben ik van me leven nie meer gegaan. Zeg: “ben ik zo’n idioot geweest al die tijd”. Zeg: “ben ik het zo hard mie met een stuk hout voor de hersens geslagen, ik ga nooit meer!” “Meen je dat nou?”, zegt ze. “Ja zeker”, zeg, “je ziet me nooit meer. Ik heb toch verschillende gang maar ben nooit meer gegaan. Na de laatste ben ik nooit meer gegaan”. Zeg,“ik ben een bietje gek”. Zeg,“ik heb mezelf altijd de das omgedaan”. Ja zegt die: “wist je dat niet?” Zeg: “Nee dat heb ik nooit nooit gelezen”. Hij zegt: “ja dat had je toch moeten weten”. Zeg: “Nou, ik heb het nooit geweten,” zeg, “anders had ik het nooit van me leven niet gedaan”. “Je bedankt voor het gene wat je ontvangen hebt en je vraagt gelijk nieuwe vreug”, zegt die. ‘K zeg: “hier”.

Vrouw die hoort dat de zegening bij de eerste kerkgang na de geboorte niet alleen dank is voor het krijgen van een kind, maar ook een vraag is voor een volgend kind, besluit niet meer naar de kerk te gaan.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Maria    Maria