VODA_011_04

Als iemand zo’n boekje kocht, uh die mocht hij dat zelf niet aanraken, die mocht het dus zelf als ie het kocht niet aanraken door bijvoorbeeld. Eerst moest de verkoper van het boekje, het boekje in de handen hebben en de moest de verkoper zelf het in handen van de koper geven. Maar dan moest eerst die koper het boekje van A tot Z opzeggen. Wanneer hij dat kon, dan kreeg hij pas uit handen van van die de verkoper het het boekje dus. [Oh] Het moest hem [Jaja] persoonlijk overreikt worden. Het dus [Mmmm] niet dat hij via derde het boekje kon krijgen, want dan had het geen waarde. [Oh dus de macht die bij het boekje hoorde zat als het ware ook samen vast aan de verkoper] aan de verkoper he. [Hetzelfde met die macht die] er mocht dus geen tussenpersoon geen tussenpersoon in zijn. [Hetzelfde wat je met belezing ook hebt, als je de macht hebt om te belezen dan kan dat ook alleen maar met de macht van iemand die het heeft aan een ander over te] Ja. [Ja]. En dan uh mocht je de boekjes ook uh, die konnen ook niet verscheuren, kon ze ook niet verbranden. Uh het kon dus wel maar dan kwamen ze weer terug. Alleen door een door een geesteljike macht konden die boekjes dus vernietigd worden anders niet. Je kon ze wel vijf zes keer verbranden telkens kwam dan toch weer het boekje in ongeschonden staat terug. En uh als het mag heb ik daar nog een heel mooi voorbeeldje van.
D’r waren eens drie jongemannen die samen naar de Sint Jansmarkt in Den Bosch. Daar kochten ze ieder een toverboekje dat bekend was als het boekske van Bernardekke. In de loop van de dag legden ze menigmaal aan om een pintje bier te drinken. Toen ze ‘s avonds huiswaarts keerden hadden ze hem al behoorlijk om. Maar toch besloten ze om onderweg nog een keertje aan te leggen. Toen ze gedrieën aan een tafeltje zaten, pakten een van hen het boekske van Bernaike voor de dag en begon er in te bladeren. Er stonden heel wat kunsten in die onder veel plezier werden uitgeprobeerd. Een van de mannen, die vroeger soldaat was geweest en meer van toverboeken gehoord had, zei: “als we buiten komen dan gooi ik mijn boekske in de Maas. Want ik vertrouw die dingen niet”. Zo gezegd, zo gedaan. Toen het drietal langs de Maas wandelde, gooide de man zijn boekje in de rivier. Een van zijn kameraden vertrouwden het toen ook niet meer en gooiden ook zijn boekje in het water. Maar de derde, een jongen uit de buurt van Ammerszode, dacht er niet aan en hield het boekje bij zich. Toen ze in het plaatsje Vlijmen aankwamen, want daar woonden het drietal, haalden de jongen die het boekje bewaard had allemaal kunstjes uit en had er veel succes mee. Toen de man de volgende morgen wakker werd en weer nuchter was vond hij het bij nader inzien maar beter om ook zijn boekje in het water te gooien. Maar dat had hij eerder moeten doen. Namelijk op de dag dat hij het boekje kocht. Nu was het te laat. Want al gooide hij nu zijn boekje zo vaak in het water, telkens vond hij het weer in zijn zak terug. Toen gooide hij het in het vuur, maar ook nu kwam het boekje weer in zijn zak. Toen scheurde hij het in wel duizend stukjes, maar ook dat hield het niet. Het boekje kwam weer ongeschonden tevoorschijn. Ten einde raad scheurde hij het boekje in duizend stukjes en gooide het toen in het vuur maar toen hij daarna in zijn zak tastte voelde hij het boekje weer zitten, geheel compleet. Zo ging dat door dag in, dag uit. Heel Vlijmen was er weldra van op de hoogte. De jongen raadpleegde verschillende mensen hoe hij van het toverboekje af kon komen, maar niemand was er die hem helpen kon. Ten slotte besloot de man om maar eens de pastoor over te praten. Die had immers een bijzondere macht en misschien kon die wel helpen. De pastoor liet de man het hele verhaal vertellen. Toen de man dit gedaan had dacht de pastoor lang na. Dan beval hij om de gedurende negen negen achtereenvolgende avonden tussen elf en twaalf uur om over de Vlijmense dam te stappen. Hij moest dan de rozenkrans bidden en onderwijl het boekje met beiden handen op zijn rug houden. Bovendien mocht hij zich niks aantrekken van al wat hij zag en ook mocht hij aan niemand vertellen wat hij elke avond moest doen. Wonderlijke dingen gebeurden er iedere avond. De eerste avond stormde het vreselijk, met de grootste moeite kon de man tegen de wind inkomen. De tweede avond regende het pijpenstelen. De derde avond brak een hevig onweer los. En zo was er iedere avond wel wat. De laatste avond was een avond van verschrikking. Terwijl de man over de dam liep verscheen er plotseling een groot dier met vlammende ogen. Het beest liep hem voorbij, wachtte tot de man weer voorbij was, en liep hem dan weer voorbij. Dan danste het in het ronde, om een ogenblik later weer doodstil te staan. Vreselijk wat de man die avond meemaakte. Het zweet van de angst bedekte zijn hele lichaam totdat het woeste dier hem plotseling het boekje afnam. En vanaf dat moment was de man van het boekje verlost en heeft het nimmermeer terug gezien. De jongen heeft echter niet plezier van de verlossing gehad. Want de volgende dag is hij van schrik omgekomen.

SINSAG 0752 - Zauberbuch kann nicht verbrannt oder weggegeben werden: Zauberer lässt es stehlen.    SINSAG 0752 - Zauberbuch kann nicht verbrannt oder weggegeben werden: Zauberer lässt es stehlen.   

Van drie mannen die een toverboekje op de markt hebben gekocht, gooien twee het op dezelfde dag al weg. De derde man gooit het boekje de volgende dag weg, maar het boekje komt terug. Als verscheuren en verbranden niet helpt om het kwijt te raken, gaat hij naar de pastoor. Die draagt hem op om negen dagen tussen 11 en 12 uur ’s avonds te bidden met zijn handen op zijn rug en zich niets aan te aantrekken van wat er om hem heen gebeurd. Elke avond gebeurt er iets bijzonders, op de negende avond neemt een groot beest hem het toverboekje af. De volgende dag sterft de man van schrik.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

D1602.10 - Self-returning magic book.    D1602.10 - Self-returning magic book.   

Vlijmen    Vlijmen   

Den Bosch    Den Bosch   

Ammerzoden    Ammerzoden   

Maas    Maas   

Sint Jansmarkt    Sint Jansmarkt   

Vlijmense    Vlijmense   

Bernardekke    Bernardekke   

Vlijmen    Vlijmen