INZ00455 - De man die tevergeefs probeerde het leed in de wereld te bestrijden.

Een rijke directeur, met een groot huis, een dikke auto en een dikke portemonnee, gaat op zakenreis. Op zijn reis komt hij, onbedoeld, in een omgeving terecht waar hij normaal gesproken niet zo snel zou komen. Hij wordt zodanig geconfronteerd met armoede, ziekte en wanhoop van de lokale mensen, dat hij zich realiseert dat hij niet meer met zichzelf kan leven..
Zodra hij terug komt van zijn reis, neemt hij afstand van zijn bedrijf. Tevergeefs geeft hij zijn hele vermogen weg aan de goede doelen, in de hoop dat hij de wereld kan verbeteren. Maar na een tijdje merkt hij, dat er niets aan het leed veranderd is. Hij besluit zijn huis te verkopen en een goedkope kamer te huren. De opbrengst en zijn bezittingen geeft hij weg aan wie het ook maar nodig denkt te hebben. Maar nog lijkt er niets veranderd te zijn. Nog steeds voelt hij het leed van de wereld op zijn schouders drukken.
Hij gaat naar het ziekenhuis om bloed te doneren. Ondertussen komt hij op een idee. Hij vraagt de dokter of hij nog meer kan geven. Alhoewel het zeer ongebruikelijk is, kan hij natuurlijk vrijwillig een nier afstaan, vertelt de dokter. Zo gezegd, zo gedaan. Later komt hij terug en vraagt de dokter of hij nog meer organen kan afstaan. De dokter legt uit dat hij dan zou komen te overlijden en dat is niet toegestaan. Verslagen loopt hij het ziekenhuis uit. Hij heeft alles gegeven wat hij kon en nog is het niet genoeg. Op weg naar zijn woning gaat hij langs de winkel en koopt zoveel ijs als hij dragen kan. Thuis aangekomen gaat hij naar de badkamer, vult het bad met ijs en gaat erin liggen. Hij snijdt zijn polsen door en schrijft met zijn bloed 'orgaandonor' op de muur. Hij pakt zijn mobiel en het lukt hem nog net om 112 te bellen. De ambulance rukt uit. Eenmaal aangekomen bij zijn woning, zien ze een lijk in het bad met ijs liggen en lezen de tekst op de muur.
Hij heeft zijn laatste bezitting, zijn leven, opgegeven om dat van vele anderen te redden. Maar het leed is nog steeds de wereld niet uit.

Een rijke man besluit iets aan de armoede en het onrecht in de wereld te doen. Hij schenkt al zijn geld weg, en daarna delen van zijn lichaam. Uiteindelijk pleegt hij zelfmoord in bad om de rest nog te kunnen doneren. Maar het heeft allemaal niets geholpen: het leed is nog steeds de wereld niet uit.

digitaal verzonden naar het Meertens Instituut

De inzender noemt als eerdere verteller: "Een wijs familielid heeft me dit verhaal verteld." Maar de inzender heeft het verhaal ook een beetje bewerkt: "Ik heb er zelf het een en ander bij verzonnen om er meer een begrijpelijk verhaal van te maken. Als ik het opgeschreven had zoals het verhaal mij verteld is, was het waarschijnlijk moeilijk te volgen. Ik heb de open plekken ingevuld, zoals ik het mij voor me zag toen ik het verhaal aanhoorde. De kern van het verhaal is bewaard gebleven." De inzender is hier als verzamelaar en als verteller opgenomen.