Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

FAUST15 - Een ander vraghe die Doctor Faustus met den gheest hadde

Een sage (boek), 1592

Hoofdtekst

Een ander vraghe die Doctor Faustus met den gheest hadde.

DOctor Faustus riep zijnen gheest wederomme tot hem ende begheerde van hem antwoorde op eene vraghe, dewelcke hy hem niet en begheerde gheweygert te hebben. Den gheest en wilde daernaer niet hooren, doch soo liet hy hem noch daertoe bewillighen voor de leste reyse, nietteghenstaende dat hy hem tevoren teenemael afgheseyt hadde. ‘Nu, wat begheert ghy van my?’, seyde hy tot Fausto. ‘Ick wil’, sprack Faustus, ‘van u noch een antwoorde hooren op een sekere vraghe, als namelick: oft ghy in mijne plaetse van Godt tot een mensche gheschapen waert, wat dat ghy doen soudt om Godt ende de menschen te behagen?’ Daerover lachede den gheest ende seyde: ‘Mijn heer Fauste, so verre als ick een mensche gheschapen ware, ghelijck ghy, soo soude ick my onder Godt buyghen soolanghe als ick adem hadde ende my beneerstighen Godt nemmermeer te vertoornen, zijne geboden, zijne leere ende zijnen wille doen, denselven bidden, aenroepen, dancken, loven, prijsen ende eeren, opdat ick mochte Godt behaeghen ende aenghenaem wesen, ende versekert wesen mochte dat ick naer mijne doot de eewighe blijschap, glorie ende de eeuwighe salicheyt verwerven mochte.’ Doctor Faustus antwoorde hierop: ‘Nu en hebbe ick sulcks niet ghedaen.’ ‘Neen, ghy vryelick’, seyde den gheest, ‘maer uwen schepper, die u gheschapen heeft, die u de sprake, het ghesichte ende het gehoor ghegheven heeft, opdat ghy zijnen wille verstaen ende de eeuwige salicheyt natrachten mocht, hebt ghy verloochent, de heerlicke gave van u verstant, die u Godt ghegheven hadde, misbruyckt, Godt ende menschen versworen. Daeromme dat ghy niemant daermede te beschuldighen en hebt dan alleene uwen stouten ende verbolgen moetwille, daerdoor dat ghy alsoo uwe beste cieraet ende cleynoot van de toevlucht tot Godt verloren hebt.’ ‘Jae, dat is - Godt betert – waer’, sprack Doctor Faustus, ‘maer wilde ghy wel, mijn lieveMephostophiles, dat ghy een mensche in mijn plaetse waert?’ ‘Ja’, seyde den gheest al suchtende, ‘ende hier en soude niet veel disputerens om wesen, want oft ick schoon alsoo teghens Godt ghesondighet hadde, soo soude ick my doch noch sien in zijne ghenade te begheven.’ Hierop andtwoorde Doctor Faustus: ‘Ergo soo soudet oock met my noch vroech ghenoech wesen, soo verre als ick my noch quame te beteren.’ ‘Ja’, seyde de gheest, ‘soo verre als ghy voor uwe grove sonden noch tot de ghenade Gods comen cost. Maer het is nu al te spade, want den toorne ende gramschap Gods is over u te seer ontsteken.’ ‘Laet my met vreden’, sprack
Doctor Faustus totten geest. Den geest antwoorde: ‘So laet my dan nu voortaen oock met vreden met uwe vraghen!’

Onderwerp

SINSAG 0881 - Der Teufelsvertrag. Mann schliesst einen Vertrag mit dem Teufel, welcher ihm bei seiner Arbeit Hilfe leistet.    SINSAG 0881 - Der Teufelsvertrag. Mann schliesst einen Vertrag mit dem Teufel, welcher ihm bei seiner Arbeit Hilfe leistet.   

Beschrijving

Faustus wil van zijn geest weten wat die had gedaan om God te behagen als hij een mens en geen geest was geweest. De geest antwoordt dat hij dan God trouw gediend zou hebben en nooit zou vertoornen.
De geest zegt dat Faustus zelf verantwoordelijk is voor zijn verdoemenis.

Bron

Carel Baten, Warachtighe historie van doctor Johannes Faustus. (ed. René Blankers) Jasper Troyen (?), Dordrecht 1592, 15v-16v.
http://www.dbnl.org/tekst/bate002wara02_01/bate002wara02_01_0016.php

Naam Overig in Tekst

Faustus    Faustus   

God    God   

Plaats van Handelen

Wittenberg    Wittenberg