Hoofdtekst
Het weegheclach ende het jammeren van Doctor Faustus, omdat hy noch in den fleur zijns levens ende in alsulcken jonckheyt sterven moeste.
DEse groote droefheyt beweechde Doctor Faustum so seere dat hy zijne weegeclach ende de maniere van zijn jammeren opteyckenen moeste, omdat hijt ymmers niet en soude vergeten, sodat dit eene van zijn eyghen gheschrevene clachte is. ‘Och Fauste, ghy verbolghene ende onweerdighe herte, ghy die uwe geselschap hebt mede verleyt in het oordeel des eeuwigen vyers, daer ghy nochtans wel hadt connen de eeuwighe salicheyt becomen die ghy nu verliesen moet. Och ghy vernuft ende vryen wille, in wat misteriën brenghdy mijne leden? Ende ghy noch, ghy ghesonde lichaem, het vernuft ende de ziele, beclagen my, want ick costet u gheven ofte nemen. Och liefde ende nijt, waerom zijdy doch beyde tot my ingetrocken, dewijle ick door uwe geselschap alsulcken pijne lijden moet? Och wrake ende barmherticheyt, uut wat oorsake hebdy my alsulcken loon ende versmadenisse vergunt? O bitterheyt ende medelijden, ben ick daerom een mensche geschapen, om de straffe die ic voor my bereyt sie, te lijden? Och ick arme bloet! Isser ooc yet in de wijde werelt, dat my niet en wederstreeft? Och, wat helpt mijn claghen?’
DEse groote droefheyt beweechde Doctor Faustum so seere dat hy zijne weegeclach ende de maniere van zijn jammeren opteyckenen moeste, omdat hijt ymmers niet en soude vergeten, sodat dit eene van zijn eyghen gheschrevene clachte is. ‘Och Fauste, ghy verbolghene ende onweerdighe herte, ghy die uwe geselschap hebt mede verleyt in het oordeel des eeuwigen vyers, daer ghy nochtans wel hadt connen de eeuwighe salicheyt becomen die ghy nu verliesen moet. Och ghy vernuft ende vryen wille, in wat misteriën brenghdy mijne leden? Ende ghy noch, ghy ghesonde lichaem, het vernuft ende de ziele, beclagen my, want ick costet u gheven ofte nemen. Och liefde ende nijt, waerom zijdy doch beyde tot my ingetrocken, dewijle ick door uwe geselschap alsulcken pijne lijden moet? Och wrake ende barmherticheyt, uut wat oorsake hebdy my alsulcken loon ende versmadenisse vergunt? O bitterheyt ende medelijden, ben ick daerom een mensche geschapen, om de straffe die ic voor my bereyt sie, te lijden? Och ick arme bloet! Isser ooc yet in de wijde werelt, dat my niet en wederstreeft? Och, wat helpt mijn claghen?’
Onderwerp
SINSAG 0881 - Der Teufelsvertrag. Mann schliesst einen Vertrag mit dem Teufel, welcher ihm bei seiner Arbeit Hilfe leistet. 
SINSAG 0881 - Der Teufelsvertrag. Mann schliesst einen Vertrag mit dem Teufel, welcher ihm bei seiner Arbeit Hilfe leistet. 
Beschrijving
Faustus is zo droevig, dat hij zijn zelfbeklag opschrijft. In dit schrijfsel beklaagt hij onder andere waarheen zijn vrije wil hem gebracht heeft, dat hij nu in de bloei van zijn leven van de wereld wordt weggenomen. Hij sluit af met de retorische vraag wat voor nut zijn klagen heeft.
Bron
Carel Baten, Warachtighe historie van doctor Johannes Faustus. (ed. René Blankers) Jasper Troyen (?), Dordrecht 1592, 53v-54r
http://www.dbnl.org/tekst/bate002wara02_01/bate002wara02_01_0068.php
http://www.dbnl.org/tekst/bate002wara02_01/bate002wara02_01_0068.php
Naam Overig in Tekst
Faustus
Faustus
Plaats van Handelen
Wittenberg
Wittenberg