KERKKAMP01

We nemen nu het achterommetje langs den Ouden Jan. Eens heette het hier de Breede straat! Wat een hartkloppingen moeten bange menschen bij donkere maan hebben doorstaan. Daar spookte het en bedreigden de weerwolven u! Het bleek, dat iemand in een wit hemd een tijdlang roerloos op den kerkhofmuur had gezeten. De doodgraver wist er wellicht meer van. Althans door de volgende historische aardigheid laadt hij een sterke verdenking op zich. Toen hij eens een bezoeker een kijkje in het knekelhuis gunde en deze een armbeen opnam, klonk het hol en somber: ,Dat is mijn been! Afblijven!' Het stuk skelet ontviel aan zijn bevende handen. Hij richtte zijn oogen naar de plaats, vanwaar het geluid scheen te komen, en .... daar ontwaarde zijn angstige blik een doodshoofd met vurig stralende oogen. IJlings koos onze held het hazenpad.

ATU 1676D - “That’s my Head!”    ATU 1676D - “That’s my Head!”   

Op het kerkhof in Velp spookt het! Het schijnt dat er iemand in een wit hemd een tijdlang roerloos op de kerkhofmuur heeft gezeten. Daarnaast ging het verhaal dat de doodgraver een bezoeker het lijkenhuis liet zien. Toen deze een armbeen optilde, riep er een hol en sombere stem: 'Dat is mijn been! Afblijven!' De bezoeker is angstig weggevlucht.

H. Kerkkamp: Historie van Velp en Rozendaal (Velp 1938), 350.

Oude Jan    Oude Jan   

Breede straat    Breede straat   

Velp    Velp