Beschrijving
(a) Een geit moet het huis verlaten om een boodschap te doen. Zij waarschuwt haar 7 jongen de wolf niet binnen te laten. (b) Ze kunnen hem herkennen aan zijn bruine poot en zijn donkere stem. (c) De wolf klopt tevergeefs bij hen aan: zij geloven niet dat hij hun moeder is (omdat zijn poot niet wit is) [J144]. (d) De wolf maakt zijn poot (zich) wit met meel, (d1) krijt [K1839.1], (d2) verkleedt zich als geit en doet zich voor als hun tante. (e) Zij willen hem (nog) niet binnenlaten omdat hij niet de stem van hun moeder heeft; hij eet honing, (e1) krijt, en krijgt nu een fijne stem [K1832]. (f) Nu laten ze hem erin en hij eet ze op, op de zevende (jongste) na, die zich in (achter) de klok, (f1) een kast, verstopt. (g) Deze vertelt de thuiskomende moeder wat er gebeurd is. Ze zoeken de wolf op, die ligt te slapen en de moeder, (g1) een jager, snijdt (knipt, scheurt met een van haar horens) zijn buik open; de geitjes komen er levend weer uit [F913]. (h) Ze doen stenen in de buik van de wolf en naaien deze dan weer dicht. De wolf wordt dorstig wakker en wil drinken. Hij valt in het water en verdrinkt [Q426].
Subgenre
sprookje
Literatuur
Delarue & Tenèze 1976 375-385
Schwarzbaum 1964 189, 1979 121-122
Wossidlo Henssen 1957 9-10, 207.