Hoofdtekst
Een dame reisde met een dommen heer. Ze maakten kennis en bij 't afscheid nemen, zei ze: "Nu, ik hoop dat als ik weer eens reis, u weer mijn vis à vis is."
Zij vertrok, maar wat is een vis à vis? Dat wist hij niet. Hij besloot het iemand te vragen.
"Wat is een vis à vis?"
"Nou bijvoorbeeld: zie je dat brandspuithuisje?"
"Ja."
"Nu, dat is je vis à vis."
Den volgende dag ontmoette hij de dame weer.
"Gelukkig is u mijn brandspuithuisje weer," was zijn eerste uitroep tot groote ontsteltenis der dame.
Zij vertrok, maar wat is een vis à vis? Dat wist hij niet. Hij besloot het iemand te vragen.
"Wat is een vis à vis?"
"Nou bijvoorbeeld: zie je dat brandspuithuisje?"
"Ja."
"Nu, dat is je vis à vis."
Den volgende dag ontmoette hij de dame weer.
"Gelukkig is u mijn brandspuithuisje weer," was zijn eerste uitroep tot groote ontsteltenis der dame.
Beschrijving
Onbekend met de uitdrukking vis à vis zijn die een meereizende vrouw bij hun afscheid gebruikt, vraagt hij iemand naar de betekenis, en krijgt als antwoord dat het een brandspuithuis is. Bij een volgende ontmoeting met de vrouw roept hij tot haar schrik dat ze weer zijn brandspuithuis is.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
28 november 1899
De toespeling is duidelijk dubbelzinnig; het brandspuithuisje is de plek waar de brandslang gestopt moet worden.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21