STSAG086 - Roeltje er maar aan wagen

Dit verhaal heb ik uit de mond van mijn vader gehoord, plusminus 35 jaar geleden.
In Kerkdriel hadden wij een familie en die heette Van Malsen, de bijnaam was echter Brüntje.
Het verhaal is
Roeltje er maar aan wagen
Op zekere dag was het ouwe Brüntje bij mijn schoonmoeder op bezoek; het was algemeen bekend dat de Brüntjes er met hun grote gezin in die jaren er moeilijk van konden komen.
Zo gebeurde het vaak dat grote gezinnen doodtrekkers (dat zijn doodgeboren kalveren) aten, of varkens die de vlekziekte hadden.
Ouwe Brüntje zat te vertellen, dat hij een ziek varken gehad had, welke aan de vlekziekte was kapot gegaan. Als je echter een ziek varken met vlekziekte als het kapot was een paar dagen in de grond stopte dat dan de vlekken verdwenen.
Zo ook het varken van Brüntje. Hij zei: "Ik heb het varken drie dagen in de grond begraven, en het er toen uitgehaald; ik heb er toen een stuk van afgesneden en gebakken. Dit heb ik mijn oudste zoon Roel op laten eten, om te kijken of hij er niet dood aan zou gaan. Toen echter bleek dat Roëltje na een paar dagen nog goed gezond was, hebben we het hele varken opgegeten, en we hebben er niks van geweten.
Dus Roëltje was het proefkonijn, en daarom gaat bij ons de spreuk nog steeds rond: "Roëltje er maar aan wagen".

De vader van een arm gezin heeft een dood varken met vlekziekte gekregen ter consumptie. Om de vlekken te laten verdwijnen, wordt het varken enkele dagen begraven. Na het kadaver weer te hebben opgegraven, krijgt zijn oudste zoon een stuk gebakken vlees voorgeschoteld. Als de zoon na enkele dagen nog niets mankeert, durft de rest van het gezin zich ook te wagen aan het vlees.

Vragenlijst no. 62 (1991) Meertens Instituut, Volkskunde, vraag 3, formulier K120a

1991; het verhaal speelt rond 1965

J. Hooymans (geb. 1933) hoorde het verhaal van zijn vader.

familie Van Malsen    familie Van Malsen   

Brüntje    Brüntje   

Roel    Roel   

Roeltje    Roeltje   

Roëltje    Roëltje   

Kerkdriel    Kerkdriel   

2013-03-01 14:46:22