Hoofdtekst
Een laat "in memoriam" voor de heer Meijers
[...]
Op de dag, dat meneer Meijers begraven zou worden, gingen we naar 't mortuarium van een van onze ziekenhuizen. We wilden afscheid nemen van 'n man, die vele jaren een van de onzen was geweest. Toen we bij de nog geopende kist stonden, moesten we tot onze grote ontsteltenis constateren, dat we bij het stoffelijk overschot stonden van een vreemde. Buiten loeiden de sirenes, omdat er weer tientallen bommenwerpers onderweg waren naar Duitsland. En toen moesten we vernemen, dat meneer Meijers de vorige dag reeds begraven was in 'n dorp bij Breda, na een plechtige uitvaartdienst in de dorpskerk.
Met de meeste spoed werden er maatregelen genomen en zo kon het gebeuren, dat we toch nog op tijd in de Sacramentskerk aanwezig waren voor de uitvaartmis van meneer Meijers. Een uitvaartmis zonder lijk.
Laat in de namiddag kregen we bericht, dat het stoffelijk overschot van meneer Meijers was opgegraven en om ongeveer vier uur op Zuylen zou arriveren voor de herbegrafenis.
We gingen er te voet naar toe, omdat er nog al wat razzia's waren op mensen en middelen van vervoer. Het was afschuwelijk weer toen we naar het kerkhof onderweg waren, maar we bleven uiterst attent op eventualiteiten. Ruim anderhalf uur zaten we in de kapel van Zuylen te wachten, toen 'n lijkwagen, getrokken door een paard, het kerkhof op kwam rijden. De koetsier vertelde, dat hij onderweg door de Duitsers was aangehouden en dat ze de hele lijkwagen, inclusief de kist met het stoffelijk overschot, hadden doorzocht. Ze waren op zoek naar Engelse en Amerikaanse piloten en hun argwaan werd nog groter, toen de kist reeds aan de aarde was toevertrouwd geweest.
Na een korte en heel eenvoudige plechtigheid had meneer Meijers eindelijk zijn definitieve laatste rustplaats gevonden.
[...]
Leo Cantrijn.
Dagblad De Stem.
[...]
Op de dag, dat meneer Meijers begraven zou worden, gingen we naar 't mortuarium van een van onze ziekenhuizen. We wilden afscheid nemen van 'n man, die vele jaren een van de onzen was geweest. Toen we bij de nog geopende kist stonden, moesten we tot onze grote ontsteltenis constateren, dat we bij het stoffelijk overschot stonden van een vreemde. Buiten loeiden de sirenes, omdat er weer tientallen bommenwerpers onderweg waren naar Duitsland. En toen moesten we vernemen, dat meneer Meijers de vorige dag reeds begraven was in 'n dorp bij Breda, na een plechtige uitvaartdienst in de dorpskerk.
Met de meeste spoed werden er maatregelen genomen en zo kon het gebeuren, dat we toch nog op tijd in de Sacramentskerk aanwezig waren voor de uitvaartmis van meneer Meijers. Een uitvaartmis zonder lijk.
Laat in de namiddag kregen we bericht, dat het stoffelijk overschot van meneer Meijers was opgegraven en om ongeveer vier uur op Zuylen zou arriveren voor de herbegrafenis.
We gingen er te voet naar toe, omdat er nog al wat razzia's waren op mensen en middelen van vervoer. Het was afschuwelijk weer toen we naar het kerkhof onderweg waren, maar we bleven uiterst attent op eventualiteiten. Ruim anderhalf uur zaten we in de kapel van Zuylen te wachten, toen 'n lijkwagen, getrokken door een paard, het kerkhof op kwam rijden. De koetsier vertelde, dat hij onderweg door de Duitsers was aangehouden en dat ze de hele lijkwagen, inclusief de kist met het stoffelijk overschot, hadden doorzocht. Ze waren op zoek naar Engelse en Amerikaanse piloten en hun argwaan werd nog groter, toen de kist reeds aan de aarde was toevertrouwd geweest.
Na een korte en heel eenvoudige plechtigheid had meneer Meijers eindelijk zijn definitieve laatste rustplaats gevonden.
[...]
Leo Cantrijn.
Dagblad De Stem.
Beschrijving
Vrienden van een overledene bezoeken tijdens de oorlog het mortuarium om de dode de laatste eer te bewijzen. Als zij voor de geopende kist staan, ligt er het lichaam van een onbekende in. De uitvaart van hun vriend had een dag eerder elders al plaatsgevonden. Een nieuwe uitvaartmis, zonder lijk, wordt geregeld voor de vrienden. Dezelfde dag nog wordt ook de kist met hun vriend weer opgegraven en per koets naar de vrienden gebracht voor een herbegrafenis. Onderweg wordt de lijkkoets aangehouden door de argwanende Duitsers. Zelfs de lijkkist wordt doorzocht op zoek naar verscholen piloten. Uiteindelijk volgt dan nog een korte plechtigheid in het bijzijn van de overledene en vindt deze zijn laatste rustplaats.
Bron
Vragenlijst no. 62 (1991) Meertens Instituut, Volkskunde, vraag 3, formulier K 160; ook in Dagblad De Stem
Commentaar
1991
Naam Overig in Tekst
Meneer Meijers   
Duitsers   
Zuylen   
Engelsen   
Amerikanen   
Leo Cantrijn   
Dagblad De Stem   
Naam Locatie in Tekst
Duitsland   
Breda   
Sacramentskerk   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22
