Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

STSAG135

Een broodjeaapverhaal (brief), januari 1995

Hoofdtekst

In Nederland worden circa vijfhonderd mensen per jaar levend begraven. Niet verbazingwekkend, als men bedenkt hoe moeilijk het medisch gezien is een onderscheid te maken tussen dood en schijndood. De Nederlander Thomas à Kempis kon niet worden heilig verklaard: bij het openbreken van zijn kist, voor de heilige botten, vonden ze nagelkrassen aan de onderkant van het deksel. Thomas à Kempis was in wanhoop gestorven. Dan kom je niet in de hemel.
In de vorige eeuw durfde men deze mogelijkheid van levend begraven worden beter onder de ogen te zien. Van die mentaliteit getuigt de Lijkenprikker (of Levenswekker) in het Universiteitsmuseum te Utrecht. De tekst bij de mij ter beschikking gestelde foto ervan luidt:
"Om te voorkomen dat schijndoden onverhoopt ter aarde besteld zouden worden, werden de patiënten in vervlogen dagen met dit instrument bewerkt. In de ebbenhouten koker bevindt zich een strak gewonden veer met aan het ene einde een handvat en aan het andere einde een stukje lood met scherpe naalden bezet. Door aan het handvat te trekken wordt de veer gespannen. Na het loslaten sprong de veer met kracht terug, waardoor de windingen tegen elkaar stootten. Hierdoor schoten de naalden in de huid van de patiënt. Zo het slachtoffer niet werkelijk gestorven zou zijn, dan zou deze torture dat wel duidelijk maken."
Vaak bepalen mensen dat bij hun dood hun voeten moeten worden verbrand, of een breinaald door het hart gestoken.
Een garantie bood de Verbeterde Doodkist, een patent van Frank Vester, New York, 1968. Een ontsnappingsladder was erbij inbegrepen. Mocht het slachtoffer de kracht missen uit zijn graf te klimmen, dan kon hij nog een bel luiden.
(Door de uitvinder was bepaald dat de ladder en de bel na een redelijke tijd konden worden verwijderd, indien niet gebruikt).

Beschrijving

Thomas à Kempis kon niet worden heilig verklaard: bij het openbreken van zijn kist, voor de heilige botten, vonden ze nagelkrassen aan de onderkant van het deksel. Thomas à Kempis was in wanhoop gestorven en dan kom je niet in de hemel.

Bron

Brief januari 1995 (bezit Theo Meder)

Commentaar

januari 1995
Nadien ook gepubliceerd: Wouter Noordewier: `Ongelogen', in: Nieuw Wereld Tijdschrift (1995), p.65.

Naam Overig in Tekst

Nederlander    Nederlander   

Thomas à Kempis    Thomas à Kempis   

Lijkenprikker    Lijkenprikker   

Levenswekker    Levenswekker   

Verbeterde Doodkist    Verbeterde Doodkist   

Frank Vester    Frank Vester   

Naam Locatie in Tekst

Nederland    Nederland   

Universiteitsmuseum    Universiteitsmuseum   

Utrecht    Utrecht   

New York    New York   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:22