STSAG134

De machinist van een sneltrein in het Midwesten van de Verenigde Staten zag 's nachts een doodshoofd in de mist voor zich opdoemen, dat hem bleef aanstaren. Tenslotte nam hij een besluit dat hem zijn baan kon kosten: hij stopte de trein met zeshonderd passagiers, stapte uit en liep naar voren.
Het bleek om een motje te gaan. Bij een recente revisie moest het beestje in een van de koplampen terecht zijn gekomen.
Het zat nu op het glas aan de binnenkant, waar het een deel van het licht tegenhield.
De machinist keek naar voren en zag dat de trein op een paar meter afstand was gestopt voor een spoorbrug, die door de recente regens was ingestort.
Dankbaar hergaven ze het motje haar vrijheid.

Een treinmachinist ziet 's nachts voor zich in de mist een doodshoofd opdoemen. Hij stopt en gaat op onderzoek uit. Er blijkt een motje in de koplamp te zitten. Dan ziet de machinist dat hij op enkele meters van een ingestorte spoorbrug is gestopt. Het motje herkrijgt zijn vrijheid.

Brief januari 1995 (bezit Theo Meder)

januari 1995

Nadien ook gepubliceerd: Wouter Noordewier: `Ongelogen', in: Nieuw Wereld Tijdschrift (1995), p.65.

Midwesten    Midwesten   

Verenigde Staten    Verenigde Staten   

2013-03-01 14:46:22