CBAK0293

Deer was ers een man, in die was handschoenmaker van zijn vak. Hij most van zelf wel beginne toe ie trouwde, dus hij zette zoo een handschoenezaakkie op. Nou had ie een oneerlijke knecht. Zijn zake gonge goed, in hij kreeg onderdehand een paar kindere. Maar hoe goed of zen zake gonge, hai gong toch achteroit.
Hai zait dus teuge ze vrouw: "Ik wor bestole."
Hij keek dus ers goed toe, en ja, toe zag ie dat zijn knecht het geld uit de winkellaa stool. Hij gaf hem een geduchte schrobbeering. De knecht wier kwaad en stool nog erger.
Toe wier ie natuurlijk weg ejaagd, maar toe zei die: "Dat zel ik je te pas brenge."
Dat hij brengt hem op allerlei maniere schade toe.
Om kort te gaan: de handschoenemaker besloot om na Amerika te gaan. Maar zoo as je wel zel wete: eer dat je na Amerika gane, moet je Engeland andoen. Nou, deer lozeerde ze een nacht in een loozjement. Zen knecht hem nee, maar natuurlijk zonder dat ie het wist. In die nacht wier een gouwe horloozie estole. Nou, niemand mocht er uit voor zijn boeltje onderzocht was.
"Onderzoek main maar eerst," zait de handschoenemaker, dus die doet zijn koffer ope, in wat vinde ze?
Het gouwe horloozie. Hai wist er niks van, in zoo most ie op iens, bons, in de kas. Het holp hem niks of ie al zei dat ie onschuldig was. Zijn vrouw en kindere moste der fortuin maar zoeke, dat die gonge nee Holland terug.
Natuurlijk most hij voor de rechter komme. Deer raakte ze puur zoo an het woord. Hij lei alles uit, maar ze geloofde num niet, in hij most over een paar dage op ehange worre. Hij vroeg een maand uitstel, omdat ie wel docht dat degeen, die het edaan had, wel in de rechtzaal zou weze. Maar der was niks an te doen.
De rechter wier kwaad. En hij ook, en op lest zeidie: "Over veertien dage, op deuze dag zel jij voor de rechterstoel van de Opperste Rechter eroepe worre om te verantwoorde wat je edaan hewwe."
Deer verloope veertien dage. Ze hielde weer strafzake, maar nou most de knecht voorkomme.
Die was brutaal, en toe ie een uitbrander kreeg, zeidie tege de rechter: "Ik ben zoo een groote boosdoender niet as jij: jij late onschuldige mensche ophange. Zoo en zoo. Net as die man ezeid had: die het edaan had, zat in de zaal. Ik was bij de uitspraak, en ik had het horlozie gestole. Jij heb dat op je gewete, en ook nog dat zen vrouw en kindere der eigen in de Maas verdronke hewwe."
Deer schrok de rechter zoo van, dat ie een beroerte kreeg en zoo was ie krek veertien dagen na datum voor de Opperste Rechterstoel.
(D. Schuurman)

Knecht blijft zijn baas bestelen en allerlei andere schade toebrengen. Uiteindelijk besluit die via Engeland te emigreren. Daar wordt een gestolen gouden horloge in zijn koffer gevonden. Hij wordt opgepakt, zijn gezin gaat terug, en de man wordt opgehangen omdat de rechter niet in zijn onschuld gelooft. De man zegt dat de schuldige in de rechtszaal aanwezig is en de rechter over veertien dagen voor de rechterstoel van de Opperste Rechter zal staan. Veertien dagen later staat de knecht die ook naar Engeland is gekomen, voor de rechter en spreekt uit dat de rechter een grotere boosdoener is dan hij door het ophangen van een onschuldige, geeft aan dat hij de diefstal heeft gepleegd, en dat de rechter schuldig is aan de zelfdoding van het gezin. De rechter krijgt een beroerte, sterft en staat voor de stoel van de opperste rechter.

Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)

22 december 1901

God    God   

Opperste Rechter    Opperste Rechter   

Amerika    Amerika   

Engeland    Engeland   

Holland    Holland   

Maas    Maas   

2013-03-01 14:46:21