CBAK0326

In Amsterdam ligge altijd schippers aan de turfmarkt. In den winter vriezen ze in. Ze raken leeg. In de buurt woonde een rijke oude vrijster. Eén wou haar vrage. Dat deed ie. Zij zou het in beraad houwe. Eindelijk zouden ze trouwen.
Maar op den bepaalden dag zei ze: "Zeg me nou ers eerlijk: heb je me niet om me geld gevraagd? Je had toch liever een jong meisje?"
De ander was zoo eerlijk om ja te zeggen.
Toen zei ze: "Dan zal ik je wat zeggen. Ik was nooit ten huwelijk gevraagd en dat vond ik akelig. Maar nou ben jij de man die me gevraagd heb en daar ben ik over in me schik. Zeg nou maar wat je hebbe wil. Een nieuwe schuit? Goed, dat kan je krijgen. Daar heb je nog wat geld, en voortaan mag je altijd turf bezorgen. Vraag nu maar een meisje waar je zin in heb."
Zoo liep alles best af.
(D. Schuurman)

Arme turfschipper vraagt een rijke oude vrouw ten huwelijk. Op haar vraag of hij haar om haar geld heeft gevraagd en liever een jong meisje had willen trouwen geeft hij eerlijk antwoord dat dat zo is. De vrouw vindt het zo leuk dat ze eindelijk ten huwelijk is gevraagd dat ze hem geld geeft voor een nieuw schip, hij mag de turf aan haar leveren en hij moet maar een meisje vragen waar hij van houdt.

Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)

[6 januari 1902] in brief van 25 april 1902

Amsterdam    Amsterdam   

Amsterdam (Noord-Holland)    Amsterdam (Noord-Holland)   

E109p    E109p   

2013-03-01 14:46:21