Hoofdtekst
Een jongen diende bij een boer. Hij wou met de dochter kermis houden. Zij wilde wel, maar de ouders hadden er op tegen. Op 't laatst mocht hij wel, als hij voor de vrouw zes tinnen lepels meenam.
Dat gong aan. Maar de meid had zooveel pleizier, dat zij telkens het koopen van de lepels uitstelde, en toen ze op laatst naar huis gongen, waren de kramers vort.
Wat toen begonnen?
"O," zei de knecht, "ik weet wel raad. Ik kan wel lepels gieten."
"Hoe doe je dat?" zei de meid.
"Nou, gaan jij maar legge."
En toe heb ie de lepels gegoten. Thuis gekomen vertelde de dochter alles en zijn ze samen getrouwd.
(Uitdam)
Dat gong aan. Maar de meid had zooveel pleizier, dat zij telkens het koopen van de lepels uitstelde, en toen ze op laatst naar huis gongen, waren de kramers vort.
Wat toen begonnen?
"O," zei de knecht, "ik weet wel raad. Ik kan wel lepels gieten."
"Hoe doe je dat?" zei de meid.
"Nou, gaan jij maar legge."
En toe heb ie de lepels gegoten. Thuis gekomen vertelde de dochter alles en zijn ze samen getrouwd.
(Uitdam)
Onderwerp
AT 1542** - The Maiden's Honor   
ATU 1542** - The Maiden’s Honor.   
Beschrijving
Jongen mag eerst niet met dochter van de boer naar de kermis. Hij krijgt alsnog toestemming op voorwaarde dat hij tinnen lepels meeneemt. Het meisje stelt het kopen zolang uit dat de verkopers al vertrokken zijn. De jongen zegt dat hij ook lepels kan gieten als het meisje gaat liggen. Het meisje vertelt thuis alles, en ze trouwen.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
2 april 1903
Informant uit Uitdam (roeier)
The Maiden's Honor
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
