CBAK0409

Een rijk heer had veel schepen op zee. Ze kwamen alle goed binnen, op één na. Die was weg en bleef weg. De heer begon zich ongerust te maken. Zijn vrouw bemerkte dat.
"Waarom ga je dan niet eens naar de waarzegster?" zei ze.
"Och, jij met je waarzegster," mopperde hij.
Maar omdat zij aanhield, ging hij op 't laatst toch.
Toen hij bij de waarzegster kwam, zei deze: "Zoo, ben je daar? Nou, jij komt ook niet uit eigen beweging. Je vrouw heb je hier naar toegestuurd, maar dat je gegaan bent, is je ongeluk. Tot op het oogenblik dat je hier naartoe kwam, was je schip in besten staat, maar nou dat je hier durf komen zonder eraan te gelooven, nou vergaat op 't oogenblik je schip met man en muis."
Toen de heer thuiskwam, verweet hij zijn vrouw, dat die de waarzegster te voren had ingelicht, enzovoort, enzovoort. Zij ontkende evenwel ten sterkste.
Een paar dagen later kwam bericht dat zijn schip twee dagen geleden, op dat en dat uur (overeenkomend met zijn zijn bij de waarzegster) was vergaan.
(Beets)

Bezitter van veel schepen maakt zich ongerust over een schip dat nog niet is binnengelopen. Op aanraden van zijn vrouw gaat hij naar een waarzegster die hem vertelt dat het met zijn schip goed ging tot het ogenblik dat hij, hoewel zonder er aan te geloven, naar haar toe is gekomen, en dat nu zijn schip vergaat. Zijn vrouw ontkent dat ze de waarzegster heeft ingelicht. Later krijgt hij bericht dat zijn schip is vergaan, op hetzelfde tijdstip als hij bij de waarzegster is.

Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)

23 oktober 1903

Zie voor een gepubliceerde versie CBAK0559.

2013-03-01 14:46:21