Hoofdtekst
Daar was er es een boertje, dat erg arm was, en een stal en berg had die zoo oud wieren, dat ze haast invielen. Hij had er al dikwijls over nagedacht dat dat toch opgelapt of omgegooid en nieuw opgebouwd moest worren, maar de noodige middelen ontbraken hem ertoe.
Op een goeien dag liep hij weer daarover te peinzen, toen er plotseling een heer achter hem stond.
Die zei: "Waar loop jij zoo over te peinzen?"
"Och, dat zeg ik liever niet."
"Nou, dat daan ik maar: misschien kan ik je helpen."
"Nou goed dan: zoo en zoo, en ik kan er geen gat in zien dat dat aars wordt."
"O," zeit de heer, "dan kan ik je wel helpen. Ik zal een nieuwe stal en berg voor je bouwen, maar dan moet je mij het beste pand geven dat in je huis is."
"Nou, dat doen ik," zeit ie, "deer kan ik niks op teugen hebben."
De heer nam afscheid en hij blijd na huis.
Deer vertelde ie alles an z'n vrouw en zeit: "Weet je wat we geven mosten? Die ouwe beste kast, die we nog van je vader geërfd hebben. Dat is het beste pand dat we in huis hebben. Het gaat me wel an me ziel, maar voor een nieuwe stal en berg moet je ook wat over hebben."
Zijn vrouw keek hem met groote oogen an en zei toe: "Ben je wel zeker dat ie zooiets bedoelt? Hij kan best het oog op mijn of op jezelf hebben."
Daar schrok de boer zoo van, dat hij dadelijk naar den dominee liep.
Die vertelde hij alles en toen zei deze: "Ga vannacht in den Bijbel zitten lezen, en wat er ook gebeurt, wie of wat er ook komt: jij zegt en doet niks, maar blijft maar al in den Bijbel lezen."
Toen het middernacht werd, hoorde nie op eens een geraas, een getimmer en geklop, en toe dat een poos geduurd had, stond opeens de heer bij hem met wien hij den vorigen dag gesproken had. Hoe hij boven was gekomen, begreep hij niet, want de deuren en ramen waren toe. Hij dacht echter aan den raad van zijn predikant en bleef aldoor maar in den Bijbel lezen. Toen begon de heer eens te kuchen, al harder, noemde hem bij zijn naam, schudde ers an zijn arm, schudde hem tenslotte nogal ruw heen en weer, maar de boer bleef lezen. Dat spulletje duurde zoo tot den ochtendstond. Toen was de heer plotseling verdwenen. Hij zag toe dat de stal en berg klaar waren op een paar planken na. Nou, dat was zoo erg niet, want die kon hij er nag's zelf in maken. Maar gelukkig dat hij naar den dominee geweest was, want het was bepaald de duivel geweest en doordat hij in den Bijbel las, kreeg die geen macht over hem. Hij had een benauwde nacht gehad, maar was per slot van rekening toch goed af.
(Zuiderwoude)
Op een goeien dag liep hij weer daarover te peinzen, toen er plotseling een heer achter hem stond.
Die zei: "Waar loop jij zoo over te peinzen?"
"Och, dat zeg ik liever niet."
"Nou, dat daan ik maar: misschien kan ik je helpen."
"Nou goed dan: zoo en zoo, en ik kan er geen gat in zien dat dat aars wordt."
"O," zeit de heer, "dan kan ik je wel helpen. Ik zal een nieuwe stal en berg voor je bouwen, maar dan moet je mij het beste pand geven dat in je huis is."
"Nou, dat doen ik," zeit ie, "deer kan ik niks op teugen hebben."
De heer nam afscheid en hij blijd na huis.
Deer vertelde ie alles an z'n vrouw en zeit: "Weet je wat we geven mosten? Die ouwe beste kast, die we nog van je vader geërfd hebben. Dat is het beste pand dat we in huis hebben. Het gaat me wel an me ziel, maar voor een nieuwe stal en berg moet je ook wat over hebben."
Zijn vrouw keek hem met groote oogen an en zei toe: "Ben je wel zeker dat ie zooiets bedoelt? Hij kan best het oog op mijn of op jezelf hebben."
Daar schrok de boer zoo van, dat hij dadelijk naar den dominee liep.
Die vertelde hij alles en toen zei deze: "Ga vannacht in den Bijbel zitten lezen, en wat er ook gebeurt, wie of wat er ook komt: jij zegt en doet niks, maar blijft maar al in den Bijbel lezen."
Toen het middernacht werd, hoorde nie op eens een geraas, een getimmer en geklop, en toe dat een poos geduurd had, stond opeens de heer bij hem met wien hij den vorigen dag gesproken had. Hoe hij boven was gekomen, begreep hij niet, want de deuren en ramen waren toe. Hij dacht echter aan den raad van zijn predikant en bleef aldoor maar in den Bijbel lezen. Toen begon de heer eens te kuchen, al harder, noemde hem bij zijn naam, schudde ers an zijn arm, schudde hem tenslotte nogal ruw heen en weer, maar de boer bleef lezen. Dat spulletje duurde zoo tot den ochtendstond. Toen was de heer plotseling verdwenen. Hij zag toe dat de stal en berg klaar waren op een paar planken na. Nou, dat was zoo erg niet, want die kon hij er nag's zelf in maken. Maar gelukkig dat hij naar den dominee geweest was, want het was bepaald de duivel geweest en doordat hij in den Bijbel las, kreeg die geen macht over hem. Hij had een benauwde nacht gehad, maar was per slot van rekening toch goed af.
(Zuiderwoude)
Onderwerp
VDK 1191A* - Voor de haan kraait boerderij bouwen 
VDK 1191A* - Voor de haan kraait boerderij bouwen 
ATU 0810A* - The Priest and the Devil.
ATU 0810A* - The Priest and the Devil.
Beschrijving
Boer gaat in op het voorstel van een heer die plotseling achter hem staat, om in ruil voor het beste in zijn huis zijn schuur en hooiberg te vernieuwen. Zijn vrouw wijst hem er op dat het wel eens om haar of hemzelf zou kunnen gaan, waarop hij raad vraagt aan de dominee. Hij krijgt de opdracht de hele nacht in de Bijbel te lezen, zonder iets te zeggen of te doen. Om middernacht begint geraas en getimmer, na een tijdje staat de heer binnen. De boer blijft lezen, ook al probeert de heer hem af te leiden. Bij het aanbreken van de morgen verdwijnt de heer, en de boer ziet dat de stal en de hooiberg op een paar planken na klaar is. Door in de Bijbel te blijven lezen heeft de duivel geen macht over de boer gekregen.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
18 mei 1911
Zie voor een gepubliceerde (korte) versie CBAK0528.
Voor de haan kraait boerderij bouwen
Naam Overig in Tekst
Bijbel
Bijbel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21