Hoofdtekst
Zoo was er dan ook ers een Poep, en die was nooit in Amsterdam eweest. Nou had ie zijn tabaksdoos vergéte, dat hij loopt een tabakswinkel binne. Deer zat een aap op de toonbank.
Nou wist hij niet, dat dat een aap was, dat hij zeit: "Jongeheer, geef mien ers een half ons tabak."
En metien leit ie een rijksdaalder neer. De aap neemt die en gooit die in de gleuf.
Toe de winkelier kwam, zeit ie: "Ik heb de jongeheer een rijksdaalder egéve: mag ik nou de tabak hebben?"
"Ja, jij kenne alles wel zegge," zeit de winkelier.
En toe ie anhiel, wier ie in zijn kraag epakt en de deur uit egooid.
Een eindje verder zag ie drie kleeremakers op tafel zitte, echte gedrochte met groote bochels. Hij nam zijn stok en begon er op te ranselen.
"Zeg, wat mot dat?" zeie zullie.
"Ja," zeit ie, "as ik ape zie, dan worde ik gallig, want die heb me rieksdaalder gestolen."
"Zeg, die kerel is gek," zeide ze.
En toen werd ie zelf ers goed of eranseld.
Toe liep ie een horlogewinkel voorbij. Dat wist ie niet wat dat wazze, dat hij loopt naar binne.
Deer hoort ie een getiktak, dat hij zeit teuge de horloziemaker: "Wat benne dat en wat koste die?"
"Dat benne horlogies, en dat kost twintig, en dat dertig gulde" en zoo meer.
"Bij ons," zeit ie, "ken je die wel voor vief cente het stuk kreege," zeit ie.
"Zoo," zeit de winkelier lachend, "den moet je me maar een zak vol brenge."
"Das goed," zeit de Poep.
En hij nee z'n boer en deer vult ie een zak met kikkers, want hij docht dat de beeste, die ie had hoore lare, ook horloges waren. Hij deermee nee Amsterdam, stapt de winkel deur en de binnekamer in, en schudt het heele zaakje op de grond leeg.
"Ben jij potdomme heelegaar gek?" zeit de horlogemaker, dat hij wier weer in zijn nek enome en op de straat ekwakt, maar kreeg geen vief cente voor 't stuk.
Toe zag ie een heel groot huis.
Deer stond ie zeker heel gek nee te kaike, want een heer die ankwam zei: "Wat wou je, vrindje?"
"Ik stoa te kieke," zeit ie: "Woone deer bove ook mensche?"
"Nou of het," zei de heer, "ga maar mee."
Zullie nee bove. De heer was erg vriendelijk en gaf hem een glaassie wien, maar dee er wat rabarber in. Toe nag ien, en nag ien, dat op lest kon de Poep het niet uithoue en wou op de trap zoo maar neer schijten.
"Hé, hé, baas, dat gaat zoo niet," zei de heer: "As je het niet uit ken houwe, doen het dan maar in je hoed en gooi het dan maar in de gracht."
Dat daan ie, en toe kreeg ie z'n hoed vol.
Toe ie benéde kwam, riep de heer een bakker an en zei: "Zien je daar die vent? Die heb een bol van je estole: hij heb hem nog onder zijn arm."
De bakker hem achterna. Die grijpt toe en, nou, de rest begrijp je wel, dat toe kreeg ie voor de derde keer op zijn verdommenis.
Dat is nou wel een viesch moppie, maar het is waar gebeurd.
(J. Lof)
Nou wist hij niet, dat dat een aap was, dat hij zeit: "Jongeheer, geef mien ers een half ons tabak."
En metien leit ie een rijksdaalder neer. De aap neemt die en gooit die in de gleuf.
Toe de winkelier kwam, zeit ie: "Ik heb de jongeheer een rijksdaalder egéve: mag ik nou de tabak hebben?"
"Ja, jij kenne alles wel zegge," zeit de winkelier.
En toe ie anhiel, wier ie in zijn kraag epakt en de deur uit egooid.
Een eindje verder zag ie drie kleeremakers op tafel zitte, echte gedrochte met groote bochels. Hij nam zijn stok en begon er op te ranselen.
"Zeg, wat mot dat?" zeie zullie.
"Ja," zeit ie, "as ik ape zie, dan worde ik gallig, want die heb me rieksdaalder gestolen."
"Zeg, die kerel is gek," zeide ze.
En toen werd ie zelf ers goed of eranseld.
Toe liep ie een horlogewinkel voorbij. Dat wist ie niet wat dat wazze, dat hij loopt naar binne.
Deer hoort ie een getiktak, dat hij zeit teuge de horloziemaker: "Wat benne dat en wat koste die?"
"Dat benne horlogies, en dat kost twintig, en dat dertig gulde" en zoo meer.
"Bij ons," zeit ie, "ken je die wel voor vief cente het stuk kreege," zeit ie.
"Zoo," zeit de winkelier lachend, "den moet je me maar een zak vol brenge."
"Das goed," zeit de Poep.
En hij nee z'n boer en deer vult ie een zak met kikkers, want hij docht dat de beeste, die ie had hoore lare, ook horloges waren. Hij deermee nee Amsterdam, stapt de winkel deur en de binnekamer in, en schudt het heele zaakje op de grond leeg.
"Ben jij potdomme heelegaar gek?" zeit de horlogemaker, dat hij wier weer in zijn nek enome en op de straat ekwakt, maar kreeg geen vief cente voor 't stuk.
Toe zag ie een heel groot huis.
Deer stond ie zeker heel gek nee te kaike, want een heer die ankwam zei: "Wat wou je, vrindje?"
"Ik stoa te kieke," zeit ie: "Woone deer bove ook mensche?"
"Nou of het," zei de heer, "ga maar mee."
Zullie nee bove. De heer was erg vriendelijk en gaf hem een glaassie wien, maar dee er wat rabarber in. Toe nag ien, en nag ien, dat op lest kon de Poep het niet uithoue en wou op de trap zoo maar neer schijten.
"Hé, hé, baas, dat gaat zoo niet," zei de heer: "As je het niet uit ken houwe, doen het dan maar in je hoed en gooi het dan maar in de gracht."
Dat daan ie, en toe kreeg ie z'n hoed vol.
Toe ie benéde kwam, riep de heer een bakker an en zei: "Zien je daar die vent? Die heb een bol van je estole: hij heb hem nog onder zijn arm."
De bakker hem achterna. Die grijpt toe en, nou, de rest begrijp je wel, dat toe kreeg ie voor de derde keer op zijn verdommenis.
Dat is nou wel een viesch moppie, maar het is waar gebeurd.
(J. Lof)
Beschrijving
Voorbeelden van de onnozelheid van Poepen.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
26 juni 1911
Naam Overig in Tekst
Poep 
Poep 
Naam Locatie in Tekst
Amsterdam
Amsterdam
Plaats van Handelen
Amsterdam (Noord-Holland)
Amsterdam (Noord-Holland)
Kloekenummer in tekst
E109p
E109p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21