Hoofdtekst
Der was er es een koning en die wou zijn zoon ers leeren wat of armoe was.
Dat hij zeit: "Nou moet je armoedig gekleed de wereld intrekken, den zel ik je wat geld meegeven. As nou de helft op is, den moet je weerom keeren, den heb je altijd genog om weer thuis te kommen."
Toe de helft op was, daan ie dan ook zoo. Maar op een zekeren dag verdwaalt ie in een bosch. Hij klimt in een boom en daar ziet ie een lichtje. Deer gong ie op an. Dat was een groot huis. Een meid daan hem open, maar die huilde en keek leelijk.
"Waarom huil je zoo?" zeidie.
"Nou," zeit ze, "ze zelle je vermoorden, hoor maar! Ze benne al an het mes te slijpen."
"Kan ik deer niet van afkommen?" zeit ie.
"Jawel," zeit ze, "as je zwemme kenne wel. Dan moet je dat hooge venster uit in de rivier springen, dan heb je niks geen last."
Dat daan ie, maar toe ie an de overkant kwam, was het hartstikke donker en erg koud. Het eenige wat ie zag was een kerk. Deer ging ie koud en nat op de kerkestoep zitten en viel in slaap.
Nou, je begrijpe hoe ie er de volgende dag uitzag. Toe kwam gevallig de schoolmeester verbij.
Die zei: "Zijt ge van den duivel, ga van me; zijt ge van God, kom an me."
"Nee," zeit ie, "ik ben van God: ik ben die en die."
Nou, toe hielp de meester hem en zoo is na veul weederwaardigheden, die ik je nou allemaal niet ken opnoemen, bij zijn vader ekomme. Maar toe wist ie voorgoed wat armoe lijden was, want erg lekker had ie et niet ehad.
(J. Vet)
Dat hij zeit: "Nou moet je armoedig gekleed de wereld intrekken, den zel ik je wat geld meegeven. As nou de helft op is, den moet je weerom keeren, den heb je altijd genog om weer thuis te kommen."
Toe de helft op was, daan ie dan ook zoo. Maar op een zekeren dag verdwaalt ie in een bosch. Hij klimt in een boom en daar ziet ie een lichtje. Deer gong ie op an. Dat was een groot huis. Een meid daan hem open, maar die huilde en keek leelijk.
"Waarom huil je zoo?" zeidie.
"Nou," zeit ze, "ze zelle je vermoorden, hoor maar! Ze benne al an het mes te slijpen."
"Kan ik deer niet van afkommen?" zeit ie.
"Jawel," zeit ze, "as je zwemme kenne wel. Dan moet je dat hooge venster uit in de rivier springen, dan heb je niks geen last."
Dat daan ie, maar toe ie an de overkant kwam, was het hartstikke donker en erg koud. Het eenige wat ie zag was een kerk. Deer ging ie koud en nat op de kerkestoep zitten en viel in slaap.
Nou, je begrijpe hoe ie er de volgende dag uitzag. Toe kwam gevallig de schoolmeester verbij.
Die zei: "Zijt ge van den duivel, ga van me; zijt ge van God, kom an me."
"Nee," zeit ie, "ik ben van God: ik ben die en die."
Nou, toe hielp de meester hem en zoo is na veul weederwaardigheden, die ik je nou allemaal niet ken opnoemen, bij zijn vader ekomme. Maar toe wist ie voorgoed wat armoe lijden was, want erg lekker had ie et niet ehad.
(J. Vet)
Onderwerp
SINAT 0999 - Andere Räubergeschichten 
SINAT 0999 - Andere Räubergeschichten 
Beschrijving
Koning laat zoon armoedig gekleed de wereld intrekken om te leren wat armoede is. Als de helft van zijn geld op is gaat hij terug, maar verdwaalt en belt aan bij een huis. De meid waarschuwt hem dat ze hem willen vermoorden, en helpt hem daaraan te ontkomen. Na een overnachting buiten vindt een schoolmeester hem die hem helpt terug te keren.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
12 november 1911
Aanvulling in CBAK0491.
Andere Räubergeschichten
Naam Overig in Tekst
God
God
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21