EDJSL029 - De zeemeermin van Wenduine

De zeemeermin van Wenduine
Het was een dag als alle andere. De vissersvloot van Wenduine lag in volle zee, toen plotseling een zeemeermin opdook.
Dit was een voorbode van noodweer.
Een jonge visser, wiens boot naast die van zijn vader lag, riep hem toe: "Vader, kom mee! Ik heb de meermin gezien."
De vader, die over zijn netten stond gebogen, antwoordde: "De wind staat goed, jongen. Je hebt je vergist."
"Ik weet wat ik zeg," riep de zoon terug, "ik blijf hier niet langer."
De jongen bereikte de veilige kust en was gered. Maar alle andere boten, drieëntwintig in getal, vergingen.
In hetzelfde jaar is Wenduine in een springvloed verzonken.
Tot op de huidige dag voelen de garnalenvissers bij laag water gladde stenen onder hun voeten. Het zijn de grafzerken van de oude kerk, die toen een prooi werd van de golven.
(Noord-Holland)

SINSAG 0031 - Die Prophezeiung des Meerweibes    SINSAG 0031 - Die Prophezeiung des Meerweibes   

Als de jongen een zeemeermin ziet weet hij dat er noodweer op komst is. Zijn vader gelooft hem niet. De jongen gaat terug naar de kust en komt veilig aan. De andere boten vergaan. In datzelfde jaar verdwijnt het stadje in een springvloed. De garnalenvissers voelen nu nog bij laag water de gladde stenen onder hun voeten. Het zijn de grafzerken van de oude kerk.

E. de Jong & P. Klaasse: Sagen en Legenden van de Lage Landen. Bussum 1980, p. 78

1980

Bron: P. Verduyn: Geschiedenis van Wenduine, 1960,p.187

Die Prophezeiung des Meerweibes. Sie verkundet den Untergang der Hafenstadt.

Wenduine    Wenduine   

2013-03-01 14:46:20