Hoofdtekst
HANENEEFJE EN HENNENICHTJE
Haneneefje en Hennenichtje woonden samen in een klein huisje en kookten om beurten de pot. Toen de koeien met de herfst het spurrieveld in werden gestuurd, karnden ze een potje spurrieboter en zetten het in de kelder.
"Zeg nicht," zei Haneneefje, "daar zullen wij ons eens aan te goed doen als van de winter de sneeuwbloempjes langs de ramem vliegen."
"Dat is goed," zei Hennenichtje.
De volgende morgen ging Haneneef er op uit om te kraaien en om pieren te vangen voor het avondeten. Toen kon Hennenicht haar nieuwsgierigheid niet bedwingen. Ze moest en ze zou eens kijken of het potje er nog stond en eens proeven of de boter niet te sterk werd.Het potje stond nog op zijn plaats en de boter smaakte nog heel goed en was niet sterk geworden.
't Werd kouder en kouder en de boter was nu zo geslonken, dat Hennenichtje ervan schrok. Ze krabde zich eens met haar poot langs de snavel en dacht erover wat ze nu moest doen. Eindelijk wist ze het; ze haalde de boter eruit, kneedde het tonnetje vol klei en legde er een dun bodempje boter overheen.
Kijk, de volgende morgen vlogen de sneeuwbloempjes langs de ramen en Haneneef zei tegen Hennenichtje: "Pik jij eerst maar."
"Nee Haneneef, jij gaat voor!"
Toen pikte Haneneef het eerst en hij had zijn snavel vol klei. Allemachtig, wat was hij kwaad. In zijn boosheid trok hij Hennenichtje het vel over de oren, en dat vel hing hij buiten bij de put te drogen op de puthaak.
Het vel hing er nog niet lang of daar kwam Griesgrauwgruweltje aan, en haalde het vel stilletjes weg. Haneneef kwam buiten en het vel hing er niet meer, maar hij begreep wel, dat Griesgrauwgruweltje het meegenomen had. Daarom maakte hij een kar van een wortel, die hij uitholde en spande er twee muizen voor, daar ging hij inzitten en voort ging het... naar Griesgrauwgruweltje.
Onderweg kwam hij een os tegen, die zei: "Haneneef, waar gaat dat naar toe?"
"Ik ga naar Griesgrauwgruweltje, en haal Hennenichtje's vel terug."
"Zal ik maar meegaan?"
"Dat is goed, spring maar achterop de kar!"
Een eindje verder kwam hij een haan tegen, die zei: "Haneneef, waar gaat dat naar toe?"
"Ik ga naar Griesgrauwgruweltje en haal Hennenichtje's velletje terug." "Zal ik maar meegaan?"
"Dat is goed, spring maar achterop de kar!"
Zo kwam hij nog een hekel, een speld, een naald, een ei en een slijpsteen tegen en allemaal sprongen ze achterop de kar en reden mee. Met de kar zo volgeladen, kwam hij aan het huis van Griesgrauwgruweltje, maar de deur was op slot.
"Wat nu te doen?" zei Haneneef.
"Ik weet raad," zei de haan, "ik zal door het kippendeurtje in de grote staldeur kruipen en de klink losmaken.
"Zo gezegd, zo gedaan. De haan deed de deur van de klink en Haneneef ging naar binnen, zocht in de kast en vond het vel van Hennenichtje in een doosje.
"Wat zullen we nu doen?" vroeg hij.
"Laat dat maar aan ons over," zeiden de anderen.
Het ei rolde in de hete as, de speld en de naald kropen in de matting van de stoel, de hekel ging met de rug in het bed liggen, de os ging op stal staan, de haan vloog naar de hanebalken en de slijpsteen vond een plaats boven de deur.
's Avonds komt Griesgrauwgruweltje thuis. Hij wil de lamp aansteken en `poef' zegt het ei en vliegt hem in het gezicht.
"O, mijn ogen!" roept hij en valt op een stoel neer, maar daar steken hem de speld en de naald tegelijkertijd.
"Auw," roept hij en laat zich in bed vallen, waar de hekel ligt.
"O mijn rug!" schreeuwt hij, springt het bed uit en loopt de stal in om daar in het hooi te gaan liggen, maar de os neemt hem op zijn horens en gooit hem omhoog.
"Smijt hem maar naar mij toe," roept de haan, daar bovenop de hanebalken. Maar Griesgrauwgruweltje loopt zo hard hij kan de deur uit, maar als hij de klink van de deur wil loslaten, valt de slijpsteen naar beneden en dat is dan het einde van Griesgrauwgruweltje.
(Gelderland)
Haneneefje en Hennenichtje woonden samen in een klein huisje en kookten om beurten de pot. Toen de koeien met de herfst het spurrieveld in werden gestuurd, karnden ze een potje spurrieboter en zetten het in de kelder.
"Zeg nicht," zei Haneneefje, "daar zullen wij ons eens aan te goed doen als van de winter de sneeuwbloempjes langs de ramem vliegen."
"Dat is goed," zei Hennenichtje.
De volgende morgen ging Haneneef er op uit om te kraaien en om pieren te vangen voor het avondeten. Toen kon Hennenicht haar nieuwsgierigheid niet bedwingen. Ze moest en ze zou eens kijken of het potje er nog stond en eens proeven of de boter niet te sterk werd.Het potje stond nog op zijn plaats en de boter smaakte nog heel goed en was niet sterk geworden.
't Werd kouder en kouder en de boter was nu zo geslonken, dat Hennenichtje ervan schrok. Ze krabde zich eens met haar poot langs de snavel en dacht erover wat ze nu moest doen. Eindelijk wist ze het; ze haalde de boter eruit, kneedde het tonnetje vol klei en legde er een dun bodempje boter overheen.
Kijk, de volgende morgen vlogen de sneeuwbloempjes langs de ramen en Haneneef zei tegen Hennenichtje: "Pik jij eerst maar."
"Nee Haneneef, jij gaat voor!"
Toen pikte Haneneef het eerst en hij had zijn snavel vol klei. Allemachtig, wat was hij kwaad. In zijn boosheid trok hij Hennenichtje het vel over de oren, en dat vel hing hij buiten bij de put te drogen op de puthaak.
Het vel hing er nog niet lang of daar kwam Griesgrauwgruweltje aan, en haalde het vel stilletjes weg. Haneneef kwam buiten en het vel hing er niet meer, maar hij begreep wel, dat Griesgrauwgruweltje het meegenomen had. Daarom maakte hij een kar van een wortel, die hij uitholde en spande er twee muizen voor, daar ging hij inzitten en voort ging het... naar Griesgrauwgruweltje.
Onderweg kwam hij een os tegen, die zei: "Haneneef, waar gaat dat naar toe?"
"Ik ga naar Griesgrauwgruweltje, en haal Hennenichtje's vel terug."
"Zal ik maar meegaan?"
"Dat is goed, spring maar achterop de kar!"
Een eindje verder kwam hij een haan tegen, die zei: "Haneneef, waar gaat dat naar toe?"
"Ik ga naar Griesgrauwgruweltje en haal Hennenichtje's velletje terug." "Zal ik maar meegaan?"
"Dat is goed, spring maar achterop de kar!"
Zo kwam hij nog een hekel, een speld, een naald, een ei en een slijpsteen tegen en allemaal sprongen ze achterop de kar en reden mee. Met de kar zo volgeladen, kwam hij aan het huis van Griesgrauwgruweltje, maar de deur was op slot.
"Wat nu te doen?" zei Haneneef.
"Ik weet raad," zei de haan, "ik zal door het kippendeurtje in de grote staldeur kruipen en de klink losmaken.
"Zo gezegd, zo gedaan. De haan deed de deur van de klink en Haneneef ging naar binnen, zocht in de kast en vond het vel van Hennenichtje in een doosje.
"Wat zullen we nu doen?" vroeg hij.
"Laat dat maar aan ons over," zeiden de anderen.
Het ei rolde in de hete as, de speld en de naald kropen in de matting van de stoel, de hekel ging met de rug in het bed liggen, de os ging op stal staan, de haan vloog naar de hanebalken en de slijpsteen vond een plaats boven de deur.
's Avonds komt Griesgrauwgruweltje thuis. Hij wil de lamp aansteken en `poef' zegt het ei en vliegt hem in het gezicht.
"O, mijn ogen!" roept hij en valt op een stoel neer, maar daar steken hem de speld en de naald tegelijkertijd.
"Auw," roept hij en laat zich in bed vallen, waar de hekel ligt.
"O mijn rug!" schreeuwt hij, springt het bed uit en loopt de stal in om daar in het hooi te gaan liggen, maar de os neemt hem op zijn horens en gooit hem omhoog.
"Smijt hem maar naar mij toe," roept de haan, daar bovenop de hanebalken. Maar Griesgrauwgruweltje loopt zo hard hij kan de deur uit, maar als hij de klink van de deur wil loslaten, valt de slijpsteen naar beneden en dat is dan het einde van Griesgrauwgruweltje.
(Gelderland)
Onderwerp
AT 0210 - Cock, Hen, Duck, Pin, and Needle on a Journey 
AT 0210 - Cock, Hen, Duck, Pin, and Needle on a Journey 
ATU 0210 - Rooster, Hen, Duck, Pin, and Needle on a Journey
ATU 0210 - Rooster, Hen, Duck, Pin, and Needle on a Journey
Beschrijving
Een hen heeft de boter opgesnoept. De haan is hier boos om. Hij trekt de hen het vel over de oren en hangt het buiten te drogen. Een bekende haalt het weg. De haan gaat hem met een kar achterna. Een os, een hekel, een speld, een naald, een ei en een slijpsteen gaan met hem mee. Ze verstoppen zich in het huis van de bekende. Als de bekende thuis komt straffen ze hem met de mogelijkheden die ze hebben. De naald prikt hem en het ei knapt in zijn oog bijvoorbeeld. Tenslotte wordt hij gedood.
Bron
J.R.W. Sinninghe: Volkssprookje uit nederland en vlaanderen. Den Haag 1978, p. 110-112
Motief
K1161 - Animals hidden in various parts of a house attack owner with their characteristic powers and kill him when he enters.
K1161 - Animals hidden in various parts of a house attack owner with their characteristic powers and kill him when he enters.
Z32.1 - The funeral procession of the hen.
Z32.1 - The funeral procession of the hen.
Commentaar
Cock, Hen, Duck, Pin, and Needle on a Journey
Naam Overig in Tekst
Haneneefje
Haneneefje
Hennenichtje
Hennenichtje
Griesgrauwgruweltje.
Griesgrauwgruweltje.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20