Hoofdtekst
KEIZER KAREL EN DE RIJSTEPAP
Er was eens een klein vervallen dorpje, waar Keizer Karel dikwijls kwam als hij aan de wandel was, en dan de herberg binnenstapte.
Op zekere keer zei de burgemeester dat 't zo niet langer kon: zo'n groot heer moest men toch een passend geschenk geven. Nu had hij bedacht dat ze in het dorp zulke lekkere rijstepap konden maken en dat zouden ze Keizer Karel aanbieden als hij weer eens in het dorpje aanlegde.
"En," zei de burgemeester nog, "allemaal moeten we meedoen."
Op een zondagmiddag kwam Keizer Karel in volle majesteit naar het dorp afgezakt en ging de herberg binnen waar het bier zo goed was.
Toen hij daar zo'n half uurtje gezeten had, kwam de burgemeester met de hele troep boeren de herberg binnen en allemaal hadden ze een kom rijstepap met een pollepel erin.
De burgemeester, die voorop ging, kwam bij de keizer, maar helaas, hij gleed zo ongelukkig uit dat hij voor de voeten van de keizer neerviel met zijn kom rijstepap, en die spatte tegen de benen en de voeten van de keizer. De boeren, die hun burgemeester in alles volgden, aarzelden geen ogenblik, maar stortten ook hun rijstepap uit voor de voeten van de keizer, zodat op het laatst de hele herberg onder de rijstepap lag.
De burgemeester, die erg kwaad was, omdat zijn boeren zo stom waren geweest, gaf de dichtstbijzijnde zo'n harde klap op zijn kop dat hij met de benen omhoog in de rijstepap vloog.
Toen de boeren dat gezien hadden, wilden ze niet achterblijven en begonnen ook te slaan en te stompen, en het duurde niet lang of het hele dorp, met de burgemeester erbij, lag op de herbergvloer te zwemmen in de rijstepap en de scherven. En Keizer Karel... hij rolde de herberg uit van het lachen, al zat zijn mooie pak ook vol rijstepap.
(Oost-Vlaanderen)
Er was eens een klein vervallen dorpje, waar Keizer Karel dikwijls kwam als hij aan de wandel was, en dan de herberg binnenstapte.
Op zekere keer zei de burgemeester dat 't zo niet langer kon: zo'n groot heer moest men toch een passend geschenk geven. Nu had hij bedacht dat ze in het dorp zulke lekkere rijstepap konden maken en dat zouden ze Keizer Karel aanbieden als hij weer eens in het dorpje aanlegde.
"En," zei de burgemeester nog, "allemaal moeten we meedoen."
Op een zondagmiddag kwam Keizer Karel in volle majesteit naar het dorp afgezakt en ging de herberg binnen waar het bier zo goed was.
Toen hij daar zo'n half uurtje gezeten had, kwam de burgemeester met de hele troep boeren de herberg binnen en allemaal hadden ze een kom rijstepap met een pollepel erin.
De burgemeester, die voorop ging, kwam bij de keizer, maar helaas, hij gleed zo ongelukkig uit dat hij voor de voeten van de keizer neerviel met zijn kom rijstepap, en die spatte tegen de benen en de voeten van de keizer. De boeren, die hun burgemeester in alles volgden, aarzelden geen ogenblik, maar stortten ook hun rijstepap uit voor de voeten van de keizer, zodat op het laatst de hele herberg onder de rijstepap lag.
De burgemeester, die erg kwaad was, omdat zijn boeren zo stom waren geweest, gaf de dichtstbijzijnde zo'n harde klap op zijn kop dat hij met de benen omhoog in de rijstepap vloog.
Toen de boeren dat gezien hadden, wilden ze niet achterblijven en begonnen ook te slaan en te stompen, en het duurde niet lang of het hele dorp, met de burgemeester erbij, lag op de herbergvloer te zwemmen in de rijstepap en de scherven. En Keizer Karel... hij rolde de herberg uit van het lachen, al zat zijn mooie pak ook vol rijstepap.
(Oost-Vlaanderen)
Beschrijving
Keizer Karel doet op zijn wandelingen een klein dorpje aan. De burgemeester van het plaatsje wil de keizer een passend geschenk aanbieden. Hij stelt aan de boeren voor de keizer rijstepap aan te bieden. "Iedereen moet meedoen", voegt de burgemeester er aan toe. De burgemeester biedt als eerste een kommetje rijstepap aan, maar glijdt daarbij uit zodat de pap voor de voeten van de keizer uitstort. De boeren doen letterlijk met de burgemeester mee en storten hun rijstepap ook uit. De burgemeester ontsteekt in woede en geeft een boer een klap. Daarop beginnen alle boeren elkaar te slaan. De keizer moet erg lachen.
Bron
J.R.W. Sinninghe: Volkssprookjes uit Nederland en Vlaanderen. Den Haag 1978, p.169
Naam Overig in Tekst
Keizer Karel [Karel de Grote?] 
Keizer Karel [Karel de Grote?] 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20