Hoofdtekst
De verbrande duiker
`Afgelopen zomer zijn mijn vrouw Kitty en ik op vakantie naar Italië geweest. Nadat de eerste week van ons verblijf in dat schitterende en zonovergoten land verstreken was, besloten wij om op eigen houtje op excursie te gaan met onder andere een bezoek aan een bosrijke omgeving.
Op die bewuste dag kwamen wij, na ongeveer vier uur rijden in de hitte, aan op een alreeds in het donker gehulde camping. Gelukkig bleek dat er nog plaats was voor ons tentje, en na enig geploeter in het donker konden wij onze vermoeide lichamen te ruste leggen.
De volgende morgen besloten we, omdat we toch al vroeg wakker waren, de omgeving te verkennen. Na enige tijd gelopen te hebben, zagen wij bij daglicht iets wat ons waarschijnlijk de vorige avond had doen besluiten om door te rijden indien we dit lugubere feit geweten hadden.
Wat was namelijk het onprettige geval: het gebied waar wij neergestreken waren, bleek drie weken tevoren geteisterd te zijn door hevige, door droogte veroorzaakte bosbranden! U begrijpt dat wij ons niet echt gemakkelijk voelden tussen de troosteloze verkoolde resten van wat eens een indrukwekkend bos moet zijn geweest.
Juist toen we teleurgesteld onze terugweg wilden vervolgen, bleef mijn vrouw stokstijf staan. Hoewel ik min of meer schrok van de blik in haar ogen, besloot ik toch maar te gaan kijken in de richting die zij nog steeds zwijgend aanwees. Na een paar stappen tussen as en afgebrokkelde stammen kon ik na ingespannen turen nog net iets ontwaren wat op een donker verschrompeld monster leek dat ongeveer mijn lengte had, maar dan met zwemvliezen!
Ik moest echt al mijn moed verzamelen om nog dichterbij te gaan kijken. Kitty schreeuwde al dat zij weg wilde, maar ondanks het kippevel op mijn armen was ik toch nieuwsgierig naar die doodstil liggende zwarte gedaante. Toen ik echt heel dichtbij was schrok ik me wezenloos, want daar lag een man in duikerpak, zo dood als 'n pier!
Kitty en ik zijn toen als razenden naar de carabinieri in het dorp gerend. Daar wilde men ons eerst niet geloven, hoewel er drie weken geleden wel een sportduiker vermist was. Maar niemand snapte hoe de man op zo'n vreemde plaats terecht was gekomen!
Voor ons was dit mysterie na vele lange slapeloze nachten onopgelost gebleven, ware het niet dat wij vorige week op de televisie een Australische documentaire over bosbranden zagen. Want door de tranen van het lachen in onze ogen zagen wij dat de brandweer helicopters gebruikt om vanuit een nabijgelegen meer met gigantische zeildoeken schepnetten al vliegende water op te pakken en over de bosbrand heen te kiepen!'
(Peter Post, Rotterdam, Radio Rijnmond, 4 april 1991)
`Afgelopen zomer zijn mijn vrouw Kitty en ik op vakantie naar Italië geweest. Nadat de eerste week van ons verblijf in dat schitterende en zonovergoten land verstreken was, besloten wij om op eigen houtje op excursie te gaan met onder andere een bezoek aan een bosrijke omgeving.
Op die bewuste dag kwamen wij, na ongeveer vier uur rijden in de hitte, aan op een alreeds in het donker gehulde camping. Gelukkig bleek dat er nog plaats was voor ons tentje, en na enig geploeter in het donker konden wij onze vermoeide lichamen te ruste leggen.
De volgende morgen besloten we, omdat we toch al vroeg wakker waren, de omgeving te verkennen. Na enige tijd gelopen te hebben, zagen wij bij daglicht iets wat ons waarschijnlijk de vorige avond had doen besluiten om door te rijden indien we dit lugubere feit geweten hadden.
Wat was namelijk het onprettige geval: het gebied waar wij neergestreken waren, bleek drie weken tevoren geteisterd te zijn door hevige, door droogte veroorzaakte bosbranden! U begrijpt dat wij ons niet echt gemakkelijk voelden tussen de troosteloze verkoolde resten van wat eens een indrukwekkend bos moet zijn geweest.
Juist toen we teleurgesteld onze terugweg wilden vervolgen, bleef mijn vrouw stokstijf staan. Hoewel ik min of meer schrok van de blik in haar ogen, besloot ik toch maar te gaan kijken in de richting die zij nog steeds zwijgend aanwees. Na een paar stappen tussen as en afgebrokkelde stammen kon ik na ingespannen turen nog net iets ontwaren wat op een donker verschrompeld monster leek dat ongeveer mijn lengte had, maar dan met zwemvliezen!
Ik moest echt al mijn moed verzamelen om nog dichterbij te gaan kijken. Kitty schreeuwde al dat zij weg wilde, maar ondanks het kippevel op mijn armen was ik toch nieuwsgierig naar die doodstil liggende zwarte gedaante. Toen ik echt heel dichtbij was schrok ik me wezenloos, want daar lag een man in duikerpak, zo dood als 'n pier!
Kitty en ik zijn toen als razenden naar de carabinieri in het dorp gerend. Daar wilde men ons eerst niet geloven, hoewel er drie weken geleden wel een sportduiker vermist was. Maar niemand snapte hoe de man op zo'n vreemde plaats terecht was gekomen!
Voor ons was dit mysterie na vele lange slapeloze nachten onopgelost gebleven, ware het niet dat wij vorige week op de televisie een Australische documentaire over bosbranden zagen. Want door de tranen van het lachen in onze ogen zagen wij dat de brandweer helicopters gebruikt om vanuit een nabijgelegen meer met gigantische zeildoeken schepnetten al vliegende water op te pakken en over de bosbrand heen te kiepen!'
(Peter Post, Rotterdam, Radio Rijnmond, 4 april 1991)
Onderwerp
BRUN 04040 - The Scuba Diver in the Tree
BRUN 04040 - The Scuba Diver in the Tree 
Beschrijving
Een echtpaar is op vakantie in een groot bos, waar onlangs een brand heeft gewoed. Bij een wandeling in het bos vinden ze het verbrande lijk van een duiker. Later begrijpen ze wat er gebeurd is: de duiker is uit zee opgeschept door een blushelicopter.
Bron
Peter Burger: De wraak van de kangoeroe. Amsterdam 1993, p.38-39
Commentaar
4 april 1991
The Scuba Diver in the Tree
Naam Overig in Tekst
Kitty
Kitty
Australisch [Australië]
Australisch [Australië]
Naam Locatie in Tekst
Italië
Italië
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20