VOLKS082 - Hoû vast!

Van de Prinses, die nooit gelachen had
Hoû vast!
Daar was eens een koning, en die had eene dochter, welke zoo vies en zuur was, dat ze nooit gelachen had.
"Dat mag zoo niet blijven duren," zegde de koning, en hij liet door gansch zijn rijk uitbazuinen, dat de jongeling, die zijne dochter kon doen lachen, dezelve ten geschenke zou krijgen met de helft van zijn rijk.
Prinsen en edelingen, heeren en boeren, allen verzonnen middelen op middelen, maar, niets te doen! De mare kwam toevallig aan de ooren van eenen armen schêpersknecht, eenen Duitschman, die de zwarte kunst kende.
Hij zegde aan zijnen boer: "Mag ik daar eens naartoe trekken, boer? Ik zal dat wijf wel doen lachen!"
De schêper sprong op eene oude merrie, die zijn meester op stal had en bijna nooit meer gebruikte, en begaf zich op reis. Na lang rijden kwam hij aan eene herberg, en vroeg er slapen. Als hij 's morgends opstond, vond hij de jongste dochter al bezig met den zaâl, dien hij op zijn paerd had gelegd, te bezichtigen. Deze zaâl was zoo goed als nieuw, zoo dat zij er over verwonderd was, dat een arme schêper, met zulk een kreupel paerd, eenen zo schoonen zadel bezat.
"Hoû vast," zegde op eens de schêper, en het meisje hield vast, en zij had schoon op alle heiligen te roepen, zij kon zij den zadel niet meer loslaten.
Op haar geschreeuw kwam hare zuster toegeloopen in haar hemd. Maar de schêper stond op zijnen qui vive.
"Hoû vast!" zegde hij, en zij hield vast, en kon ook niet meer los!
De moeder, die nu juist bezig was met hare vlooien te vangen, kwam met haar hemd in de handen, in haren blooten flikker, en trok ook al aan den zaâl, om hare dochters te verlossen.
Ja maar: "hoû vast!" sprak de schêper, en zij hield ook vast. Nu wierp de schêper den zadel op zijn kreupel paerd, en reed alzoo de baan op...
Wanneer hij aan den ingang der stad kwam, zag een bakker, die bezig was met zijnen oven te heeten, justement naar buiten. Als hij nu de drie wijven aan den zadel zag vasthangen, meende hij met eenen roover te doen te hebben! Hij kwam toegeloopen, en sloeg met den ovenstaak naar den man, die te paerd zat! Par malheur trof hij den rug van het oude wijf!
"Hoû vast," riep de schêper, en zie, hij hield zoo vast als de andere drie!
En zoo reed nu de schêper voorbij den koning zijn paleis. Als de koningsdochter dat nu zag, schoot zij in eenen grooten lach, en de schêpersknecht kreeg de hand van de koningsdochter, zooals het beloofd was.

AT 0571 - "All Stick Together."    AT 0571 - "All Stick Together."   

ATU 0571 - “All Stick Together”.    ATU 0571 - “All Stick Together”.   

Een koning heeft een dochter die nog nooit gelachen heeft. Hij belooft zijn dochter en de helft van zijn rijk aan de jongeling die haar aan het lachen kan krijgen. Een arme knecht, die thuis is in de zwarte kunst, gaat op weg om een poging te wagen. In een herberg bekijkt de dochter van de herbergier het zadel van zijn paard. Als de man: "hou vast!" roept, kan ze het zadel niet meer loslaten. Zus en moeder schieten te hulp, maar ook zij komen vast te zitten. De man reist met het hele gezelschap verder. Bij de stad aangekomen komt er nog een bakker bij. Als de man met de sleep voorbij het paleis rijdt, schiet de prinses in de lach en de man mag met haar trouwen.

Volkskunde. Tijdschrift voor Nederlandsche Folklore. 2 (1889) p. 154

T68 - Princess offered as prize.    T68 - Princess offered as prize.   

H341 - Suitor test: making princess laugh.    H341 - Suitor test: making princess laugh.   

H341.1 - Princess brought to laughter by people sticking together.    H341.1 - Princess brought to laughter by people sticking together.   

L161 - Lowly hero marries princess.    L161 - Lowly hero marries princess.   

D2171.5 - Persons magically stick together.    D2171.5 - Persons magically stick together.   

1889

"All Stick Together"

Duitschman [Duitser    Duitschman [Duitser   

Duitsland]    Duitsland]   

2013-03-01 14:46:20