Hoofdtekst
Van d'akster en d'olddoeve
Un olddoeve wol gaon trouw'n, maor nou 'n nöst maak'n, kik dat ad ie nog niet eleerd. Ie ad al ies rond-ekeeken en nao kort beraod mit zien bruud vlug ie naor zîn buurman d'akster, want mooier nöst as die ad was er naor zîn meening niet te vinden.
"Goed," zeg d'akster, "'k zal 't oe leern, maor niet veur niks: ie hebb'n daor een mooie rooie koe loop'n, daor doe 'k 't veur."
"Best," zeg d'olddoeve, "da doe 'k."
Doe gank d'akster an den gank; "kîk," zeg ie, "eerst ditte, dan datte daor elegd, nou varders zoo," en ie warkte as 'n postpeerd.
Onder de tred zit d'olddoeve d'er nao te kîken en zeg maor: "Dat kan 'k ook wel, en daor is gien kunst an."
"Best," zèg d'akster, "now ku'j 't ook?"
"Wel, d'r is niks an," zèg de doeve, gaf d'akster de rooie koe en gèt nao hoes.
Maor, doe ie an 't nöst bouw'n begon, doe was 't mis: 't leek niks op een aksternöst. Ie was d'r beroerd van en gonk bij zîn aklig eupien takkies zitt'n treur'n um zîn mooie rooie koe en nog altied dut ie dat, en rup maor: "roo koe, roo koe!"
(Overijssel; onbekend wanneer en door wien verteld; vgl. Driemaandelijksche Bladen II, blz.72-73)
Un olddoeve wol gaon trouw'n, maor nou 'n nöst maak'n, kik dat ad ie nog niet eleerd. Ie ad al ies rond-ekeeken en nao kort beraod mit zien bruud vlug ie naor zîn buurman d'akster, want mooier nöst as die ad was er naor zîn meening niet te vinden.
"Goed," zeg d'akster, "'k zal 't oe leern, maor niet veur niks: ie hebb'n daor een mooie rooie koe loop'n, daor doe 'k 't veur."
"Best," zeg d'olddoeve, "da doe 'k."
Doe gank d'akster an den gank; "kîk," zeg ie, "eerst ditte, dan datte daor elegd, nou varders zoo," en ie warkte as 'n postpeerd.
Onder de tred zit d'olddoeve d'er nao te kîken en zeg maor: "Dat kan 'k ook wel, en daor is gien kunst an."
"Best," zèg d'akster, "now ku'j 't ook?"
"Wel, d'r is niks an," zèg de doeve, gaf d'akster de rooie koe en gèt nao hoes.
Maor, doe ie an 't nöst bouw'n begon, doe was 't mis: 't leek niks op een aksternöst. Ie was d'r beroerd van en gonk bij zîn aklig eupien takkies zitt'n treur'n um zîn mooie rooie koe en nog altied dut ie dat, en rup maor: "roo koe, roo koe!"
(Overijssel; onbekend wanneer en door wien verteld; vgl. Driemaandelijksche Bladen II, blz.72-73)
Onderwerp
SINUR 0093 - Warum die Taube ein undichtes Nest hat 
SINUR 0093 - Warum die Taube ein undichtes Nest hat 
Beschrijving
De ekster leert de houtduif hoe hij een nest moet bouwen. In ruil daarvoor krijgt de ekster de koe van de houtduif. De ekster laat zien hoe je een nest moet bouwen en de duif denkt dat hij dat óók heel gemakkelijk kan. De ekster gaat weg met de koe en de duif begint te bouwen. Het lukt hem echter niet een goed nest te maken. Dan gaat hij in een boom zitten treuren.
Bron
J.R.W. Sinninghe: Vijftig Nederlandse Sprookjes, Amsterdam 1942, p. 30
Commentaar
Warum die Taube ein undichtes Nest hat
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20