YPFOE073 - De saun freeujúed fan it eilaun

De saun freeújued fan it eilaun
Húnderden jieren lind wie der es in slimmen pesttiid. Da is de pest aik op it eilaun (Schiermonnikeich) komd en ôle minsken stúeren er oon. Op it last wiene der allene nach saun freeujúed yn livven, maar da hiene it aik eeunder 'e leije en ja seigen de deud oonkommen. En omdat ja benaud wiene, dat se eeunbegraven lizzen blieuwe súene, binne se nooi de reekaunt, de wedkaunt, to gien. Der binne se lizzen gien en da is it watter ieur har hanne komd en binne se eeunder it slyk rôke.
En as der latter in schipper ieur it plak fúer, wer't de saun freeujúed harsalm begraven hiene, dan fleigen der saun swetse fieulen op, om it folk oon búest plaagjen.
So het aude Marten it fetôld.
(Frysk fan Skiermuontseach)

Honderden jaren geleden was er eens een pestepidemie. Hij trof ook het eiland Schiermonnikoog en alle inwoners stierven eraan. Op het laatst bleef er alleen nog een vrouw in leven, maar die had het ook al onder de leden en zij zou ook spoedig sterven. Ze wilde niet onbegraven blijven en ging daarom naar de waterkant waar zij zich in de modderige bodem liet zakken. En zo komt het dat er elke keer zwarte vogels opvliegen om elke schipper die er langs vaart te plagen. Zo heeft oude Marten het vertelt.

Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksforhalen. Baarn [etc.], 1979, p. 97

9 augustus 1973

Het verhaal is opgetekend in het Fries van Schiermonnikoog. Er is een vergelijk met Agnes Miegel, Die Frauen von Nidden. Zie It fleanend skip, nr. 198.

Skiermuontseach    Skiermuontseach   

Marten    Marten   

Schiermonnikoog    Schiermonnikoog   

2013-03-01 14:46:20