YPFOE101 - Vellinga

Vellinga
Groatfader fertelde, dat der op 'e Skapedyk—dy loopt bij ut kerkhof laans; teugenwoordig hyt ut fan de Kerkhofslaan — dat dêr un man woande, dy hytte Vellinga. Hij had syn siel an 'e duvel ferkocht. De gekste gefallen hadden se dêr metmaakt. Se liepen wel es achter 'em an, as-y dronken was—un dronkene kerel fine je as jonges altyd leuk, nou! De freemdste dingen gebeurden der. Se hadden wel es sien befoorbeeld, as-y syn skuur inreed, dan begon-y te floeken en dan flogen de skuurdeuren fansels open en hij kon meteen sonder te stoppen met syn peerd deurride.
Se hewwe oek wel es sien, as-y met syn dronkene kont fan 'e weg ô raakte en in un sloatsje terecht kwam, dat-y dan begon te skreuwen en te razen en te tieren. Hij stak syn haan omhoog en ut was krek of ston der één op 'e waal, en toch sagen se niks. Hij wurde dan op 'e waal trokken en hij ging in syn natte plunje naar hús toe. Dy man het syn siel an 'e duvel ferkocht en hij het 'em later sels ophongen.
(Stedsk fan Harns)

Vellinga heeft zijn ziel aan de duivel verkocht. Er doen verschillende verhalen over hem de ronde. Later heeft da man zelfmoord gepleegd.

Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. fryske Folksforhalen. Baarn [etc.], 1979, p. 115

14 december 1973

Het verhaal is verteld en opgetekend in het stadsdialect van Harns (Harlingen).

Vellinga    Vellinga   

Skapedyk    Skapedyk   

Schapendijk    Schapendijk   

Kerkhofslaan    Kerkhofslaan   

Harns    Harns   

Harlingen    Harlingen   

2013-03-01 14:46:20