Hoofdtekst
Er was eens een meisje dat altijd een rood mutsje droeg. Daarom noemde iedereen haar Roodkapje.
Op een dag zei haar moeder: “Oma is ziek. Je moet naar haar toe gaan en dit mandje meenemen.” In het mandje lag een lekkere koek en moeder had er ook nog een fles wijn bij gedaan. Roodkapje wilde meteen op weg gaan, maar ze moest eerst beloven niet van het pad af te gaan.
Toen Roodkapje door het bos liep, kwam ze de boze wolf tegen. Die deed wel lief tegen haar, maar hij had een boos plan. De wolf stelde Roodkapje voor een bos bloemen te plukken voor haar oma. Dat zou oma vast wel fijn vinden!
Terwijl Roodkapje bezig was met bloemen plukken, holde de wolf naar het huisje van de oude grootmoeder. Hij klopte aan en riep: “Oma doe vlug open. Ik ben het, Roodkapje. Ik heb wat lekkers voor u meegebracht.” De oma van Roodkapje riep vanuit haar bed: “Duw de klink maar omhoog. De deur is niet op slot.” Met een sprong was de wolf bij het bed van de zieke vrouw en verslond haar met huid en haar. Daarna kroop hij onder de dekens en wachtte Roodkapje op. Die wilde hij ook opeten.
Ondertussen had Roodkapje een grote bos bloemen geplukt. Een poosje later kwam Roodkapje aan bij het huis van haar oma. Het verwonderde haar dat de voordeur zo maar openstond. Toch vermoedde ze niet dat er iets ergs was gebeurd. Ze liep op het bed toe waar de wolf lag. “Maar grootmoeder” zei ze verbaasd, “wat hebt u ineens grote ogen gekregen !” Daar kan ik je beter mee zien.” was het antwoord. “Grootmoeder, wat hebt u grote oren!” merk ze op. “Daar kan ik je beter mee horen,” was daarop het antwoord. “Maar oma, wat hebt u grote handen gekregen!" verbaasde Roodkapje zich weer. "Daar kan ik je beter mee pakken," klonk het vanuit grootmoeders bed. "Maar wat hebt u ineens een grote mond !" ging Roodkapje verder. “Daar kan ik je gemakkelijker mee opeten !" schreeuwde de wolf toen. Hij gooide de dekens van zich af en sprong uit het bed. Met een hap verslond hij Roodkapje. Daarna kroop hij weer in bed en sliep in.
Hij snurkte zo hard, dat het buiten te horen was. De jager die daar net voorbij kwam, hoorde dat. Hij verwonderde zich over het gesnurk en besloot eens een kijkje te nemen in het huisje van grootmoeder. Hij vertrouwde het niet, want de deur stond ook al open.
Voorzichtig stapte de jager naar binnen en ontdekte de slapende wolf. Hij had meteen door dat de wolf grootmoeder had opgegeten. Vastbesloten pakte hij een schaar en knipte de buik van de wolf open. Toen bleek dat zijn vermoeden juist was. Daar kwam de oude, grootmoeder al te voorschijn. Even later stond Roodkapje ook naast haar in de kamer. Gelukkig had geen van beiden zich bezeerd.
Even later waren ze alle drie bezig met het zoeken van flinke stenen. De buik van de wolf werd ermee gevuld. De wolf ging dood, maar Roodkapje, haar grootmoeder en de jager trokken zich daar niets van aan. Die vierden feest!
Onderwerp
ATU 0333 - Little Red Riding Hood   
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   
Beschrijving
Bron
KB: VE 40013 2
Collectie Roodkapje/Karsdorp
Motief
J21.5 - ”Do not leave the highway“:   
K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   
Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.   
B211.2.4 - Speaking wolf.   
Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   
Naam Overig in Tekst
Roodkapje   
