Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

ESOPET41

Een sprookje (), 13e eeuw

Hoofdtekst

Een wesel vinc eene muus
850 doen vinc die here van den huus
dat wesel ende quetset sere
ghenade seit hi lieue here
ic hebbe al uwe muse geten
met rechte soudijs mi danc weten
855 danc seide die man hoe mach dat sijn
du ne dadest niet doer den wille mijn
du doest om dattu selue wils leuen
bider spisen die hem es bleuen
du nemest al du doest mi scade
860 bedi en doe ic di ghene ghenade
al waenstu wel sijn ontladen
ic bens noch al onberaden
dus es menech man die doet
.i. dinc doer sijns selfs goet
865 ende wille .i. andren doen verstaen
dat hijt doer hem heeft ghedaen

Beschrijving

Een wezel wordt gevangen door een man en wordt bijna gedood. De wezel smeekt om zijn leven en zegt dat hij altijd veel muizen heeft gevangen en dat de man hem wel dankbaar mag zijn. De man antwoordt dat hij weet dat de wezel dit uit eigenbelang heeft gedaan.

Bron

handschrift UB Leiden Ltk. 191 (95r-103v)

Commentaar

13e eeuw
Voor een teksteditie zie Esopet. Ed. G. Stuiveling. Amsterdam 1965. Deel 2.
Zie ook: J.A. Schippers, Middelnederlandse fabels: studie van het genre, beschrijving van collecties, catalogus van afzonderlijke fabels. Nijmegen 1995. nr. 244. Man en wezel.

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21