Hoofdtekst
Waar Uitland vroeger gelegen heeft ruischen nu de golven. Ze rollen af en aan, altijd maar door, en ze zingen van lang vergane dingen.
Ook verhalen ze van het gruwelstuk dat daar heel vroeger gebeurd is.
Maar je moet het verhaal van de golven kunnen verstaan. Je moet van hun sprake zijn.
En als je dan verloren zit te luisteren naar het geheimzinnige geruisch kan het gebeuren dat het verhaal komt van het schip dat daar eens in stikdonkere nacht, bij Uitland te pletter sloeg. hoe de masten braken en het roer uit de pinnen werd gelicht. Hoe de zeilen wild aan de ra's fladderden en hoe het schip in zijn gebinten kraakte. En vooral hoe rauw en vol angst de kreten klonken van de mannen die overboord geslagen werden.
Ja, hij die aandachtig luistert hoort soms ijselijke dingen in de golven bij Uitland. Soms hoort hij het verhaal van die ééne levende ziel die nog aan boord was van het zinkende wrak, van die ééne mensch die wanhopig om hulp riep. En hoe toen die van Zoutkamp, die met hun boot naar het wrak gekomen waren, deden alsof ze die eene niet hoorden en hun boot volstuwden met kostbare lading van het gestrande schip.
Zeker, zeker, het kan gebeuren dat men deze legende hoort in de golven van de zee bij Uitland en mocht al zijn dat het sombere verhaal overstemd wordt door vroolijkere, omdat de zon zoo heerlijk schijnt of omdat de wind zoo geheimzinnig suizelt van verre verre landen, of ook omdat je eigen ziel droomt van je liefste, wacht dan tot de stormruwe nachten.
Dan zie je hem spoken, de zeeman van Uitland. Hij is een van de mannen van Zoutkamp, de voorman, en hij is gedoemd ten eeuwigen dage het geschrei en het angstige hulpgeroep aan te hooren van die ééne op het zinkende schip die hij zoo jammerlijk heeft laten omkomen alleen om een beetje aardsch goed.
Ook verhalen ze van het gruwelstuk dat daar heel vroeger gebeurd is.
Maar je moet het verhaal van de golven kunnen verstaan. Je moet van hun sprake zijn.
En als je dan verloren zit te luisteren naar het geheimzinnige geruisch kan het gebeuren dat het verhaal komt van het schip dat daar eens in stikdonkere nacht, bij Uitland te pletter sloeg. hoe de masten braken en het roer uit de pinnen werd gelicht. Hoe de zeilen wild aan de ra's fladderden en hoe het schip in zijn gebinten kraakte. En vooral hoe rauw en vol angst de kreten klonken van de mannen die overboord geslagen werden.
Ja, hij die aandachtig luistert hoort soms ijselijke dingen in de golven bij Uitland. Soms hoort hij het verhaal van die ééne levende ziel die nog aan boord was van het zinkende wrak, van die ééne mensch die wanhopig om hulp riep. En hoe toen die van Zoutkamp, die met hun boot naar het wrak gekomen waren, deden alsof ze die eene niet hoorden en hun boot volstuwden met kostbare lading van het gestrande schip.
Zeker, zeker, het kan gebeuren dat men deze legende hoort in de golven van de zee bij Uitland en mocht al zijn dat het sombere verhaal overstemd wordt door vroolijkere, omdat de zon zoo heerlijk schijnt of omdat de wind zoo geheimzinnig suizelt van verre verre landen, of ook omdat je eigen ziel droomt van je liefste, wacht dan tot de stormruwe nachten.
Dan zie je hem spoken, de zeeman van Uitland. Hij is een van de mannen van Zoutkamp, de voorman, en hij is gedoemd ten eeuwigen dage het geschrei en het angstige hulpgeroep aan te hooren van die ééne op het zinkende schip die hij zoo jammerlijk heeft laten omkomen alleen om een beetje aardsch goed.
Beschrijving
Bij Uitland liet zeeman Zoutkamp zijn boot zinken voor de kostbare lading. In het geruis van de golven is nog het geschreeuw te horen van de bemanning van het schip die overboord sloeg. De voorman spookt daar nog steeds rond, gedoemd voor het altijd het geroep van de bemanning aan te horen omdat hij deze om heeft laten komen voor een beetje aards goed.
Bron
Legenden langs de Noordzee/ S. Franke. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie, 1934, p.157-158.
Naam Overig in Tekst
Zoutkamp 
Zoutkamp 
Naam Locatie in Tekst
Uitland
Uitland