Hoofdtekst
Koning Radboud was een vermaard vorst. Een koning die veel van zich heeft doen spreken.
Die mislukte bekeering meent u?
Ja, ook dat, maar er is meer.
Zoo gebeurde het eens dat de koning naar Oost-Friesland wou.
Hij moest de Eems over. Gezeten op zijn trotsche hengst reed hij langs de weg die naar Reide liep. Daar ter plaatste meende hij de Eems over te gaan.
Maar zooals dat dan bij dappere kortaangebonden koningen gaat.
Waarom zou hij heel naar Reide gaan? Waarom die lange weg te nemen? Was hij niet Koning Radboud? Was er niet een kortere weg voor hem?
Maar natuurlijk was er een minder omslachtige manier om over de Eems te komen.
In de buurt van Otterdum hief de koning zich hoog in de zadel, gaf zijn hengst de sporen en sprong zoo één, twee drie, de breede rivier over.
't Was een geweldige sprong en niemand anders dan Koning Radboud had het moeten wagen. Voor ieder ander zou de uitkomst belachelijk geweest zijn.
Maar de groote Friesche koning vloog met hengst en al de breede rivier over en kwam behouden en wel in Oost-Friesland aan.
De luitjes aan de overkant van de Eems keken nogal vreemd op, dat is te begrijpen, maar koning Radboud deed net of zijn neus bloedde. Hij klopte zijn hengst op de bezweete hals en reed gemoedereerd verder, het Oost-Friesche land in.
Maar aan de kant van Groningerland was het best te zien dat die hengst zoo'n sprong genomen had.
Het beest had zich zóó krachtig met de achterpooten afgezet dat heele stukken aarde de lucht invlogen en een gat ontstond dat weldra vol water liep.
En natuurlijk noemde men dat later het Hengstegat.
U weet nu meteen hoe dat water aan zijn naam gekomen is.
Door die geweldige sprong van de hengst van koning Radboud.
Die mislukte bekeering meent u?
Ja, ook dat, maar er is meer.
Zoo gebeurde het eens dat de koning naar Oost-Friesland wou.
Hij moest de Eems over. Gezeten op zijn trotsche hengst reed hij langs de weg die naar Reide liep. Daar ter plaatste meende hij de Eems over te gaan.
Maar zooals dat dan bij dappere kortaangebonden koningen gaat.
Waarom zou hij heel naar Reide gaan? Waarom die lange weg te nemen? Was hij niet Koning Radboud? Was er niet een kortere weg voor hem?
Maar natuurlijk was er een minder omslachtige manier om over de Eems te komen.
In de buurt van Otterdum hief de koning zich hoog in de zadel, gaf zijn hengst de sporen en sprong zoo één, twee drie, de breede rivier over.
't Was een geweldige sprong en niemand anders dan Koning Radboud had het moeten wagen. Voor ieder ander zou de uitkomst belachelijk geweest zijn.
Maar de groote Friesche koning vloog met hengst en al de breede rivier over en kwam behouden en wel in Oost-Friesland aan.
De luitjes aan de overkant van de Eems keken nogal vreemd op, dat is te begrijpen, maar koning Radboud deed net of zijn neus bloedde. Hij klopte zijn hengst op de bezweete hals en reed gemoedereerd verder, het Oost-Friesche land in.
Maar aan de kant van Groningerland was het best te zien dat die hengst zoo'n sprong genomen had.
Het beest had zich zóó krachtig met de achterpooten afgezet dat heele stukken aarde de lucht invlogen en een gat ontstond dat weldra vol water liep.
En natuurlijk noemde men dat later het Hengstegat.
U weet nu meteen hoe dat water aan zijn naam gekomen is.
Door die geweldige sprong van de hengst van koning Radboud.
Beschrijving
Koning Radboud wilde de Eems oversteken. Hij sprong met zijn paard de brede rivier over. Alleen Koning Radboud kon deze sprong. Zijn paard had zich zo krachtig afgezet dat stukken aarde de lucht invlogen en een gat ontstond dat vol met water liep. Dit gat noemde men later het Hengstegat.
Bron
Legenden langs de Noordzee/ S. Franke. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie, 1934, p. 184-185
Naam Overig in Tekst
Koning Radboud   
Hengstegat   
Naam Locatie in Tekst
Oost-Friesland   
Groningerland   
Otterdum   
Eems   
Reide   
