Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

ENGELB_02_008

Een sage (mondeling), mei 1970

Hoofdtekst

Ik: "Ie han'n der net ok owwe dee Hunn, wel at der zonnen laokstèèn verzet'n; zie zen'n ok wa es mangs van leu, dee zonnen laokstèèn verzet'n, at dee ok wierkwam'm?"
[OH:] Ja, ja, zao is 't, doaduur was dee Hunn ok wier oet 't ven köm'm, hen, dee Hunn was wier oet 't ven köm'm met nen stèèn um 'n hals en doe har he schreeuwd: woa mö'k um laot'n, woa he 'n laokstèèn laot'n môs, woa mö'k um laot'n har he schreeuwd en dat hef in 't ven west; later zen'n ze dan, dat wörd'n der wa es mangs verteeld, at der nog wa wier een in 'n es loop'n har tuske Engeman en Tithof, dat zen'n ze wa es mangs.

Onderwerp

SINSAG 0404 - Wo soll ich ihn hinsetzen?    SINSAG 0404 - Wo soll ich ihn hinsetzen?   

Beschrijving

Een Hun is uit het ven gekomen met een grenssteen om de hals en vraagt waar hij die moet laten.

Bron

Collectie Engelbertink, verslag 2, verhaal 8 (Archief Meertens Instituut)

Naam Overig in Tekst

Hun    Hun